I like it, do you like it?

Onlangs ben ik teruggekomen van een prachtig Frankrijk avontuur op de rivier de Lot. Het heeft me een week bijkomen 'gekost', maar het was het absoluut waard! Nu nagenieten met de foto's en de filmbeelden. Hierover in een later stadium meer.

Aangesterkt en getriggerd door de goede vangsten van enkele vismaten, heb ik het vissen hier weer wat opgepakt. Om rustig te beginnen verdeel ik twee dagen een kilo boilies over een strook van zo'n 100 meter. Zo is het gebied waar aas ligt lekker groot en kan ik meerdere plekken bevissen. Afstandvissen dus. Het wordt een avondsessie. Om 21 uur ben ik aan het water, zo kan ik nog net in de schemering mijn rigs op de juiste plek leggen en is het donker als ik in afwachting van wat komen gaat op mijn onthaakmat ga zitten.

Fishing Couchpotato

Sinds Koningsdag heb ik mezelf een vrijbrief gegeven om mijn lijf de rust te geven die het vraagt. Kleine pijntjes in spieren en gewrichten die blijven terugkeren en niet horen en nogal snel in slaap vallen in tijden van rust en ontspanning zijn tekenen dat ik iets teveel van mezelf heb gevraagd. Dus hang ik op de bank, afstandsbediening in de hand, een reep chocolade en wat fruit binnen handbereik. Ik kijk naar gouddelvers die met de ene tegenslag na de andere te kampen krijgen, ik volg kort het leven van een jonge olifant en vermaak me wat met de grootspraak van opkopers van opslagruimtes.

Een paar uur later en wat powernapjes verder vraag ik me af waar ik mee bezig ben. Luieren en vooral verstandig zijn, dat wel, maar ik zou kunnen. Zal ik..?
21.30 uur druk ik de eerste twee steuntjes in de grond. De andere twee komen twintig meter naar rechts, tussen wat opkomende rietstengels te staan. 21.45 liggen twee rigs op hun plaats. Ik heb gekozen voor een aasje waarmee ik hier eerder wat heb gestrooid. Niet veel, slechts wat bollen hier en daar. Ik ga ervan uit dat aasherkenning en de super instant werking van het aas hun werk doen.

Ze liggen weer aan de oppervlakte!

Het is prettig warm, dus een mooie gelegenheid om wat aan de conditie te doen. In mijn geval gewoon, in normaal, relaxt tempo een stukje fietsen. Het nuttige wordt dus met het aangename gecombineerd. Tevens een mooie gelegenheid om de nieuwe telg van Fortis Eyewear te beoordelen. Na een tijdje twijfelen heb ik er toch maar eentje aangeschaft. De prijs weerhield me er ook een beetje van omdat 'vis-zonnebrillen' bij mij meestal niet al te lang heel blijven. Ongeveer anderhalf jaar is mijn record... Zoals altijd gaat ook mijn camera mee.

IJskoude karpers onder de hengeltop 3; Witlip

Witlip tijdens onze 2e ontmoeting

Witlip, deze lange schub zwom afgelopen winter vijf eerdere keren voor de lens van mijn camera's, soms zo dichtbij dat ik hem had kunnen aanraken. Hij bleek een 'loner'. Eén maal zwom ie in gezelschap van twee andere vissen, maar verder telkens alleen. En nu, na meerdere malen gemazzeld te hebben door steeds een brokje naast die met mijn haak te pakken, is ie de Sjaak. Witlip hangt in mijn handen terwijl Rolf de camera's hanteert.

Bootstruinen

Mooie roodoranje gloed

De 5 PK snort lekker als de boot door het water glijdt. Ik haal een gehuurd jacht in. 'Gutentag!' Duitsers dus. Ik passeer de eerste roofvisboot. 'Twee snoekbaarzen!'.
Af en toe komt er een walm afkomstig van de monstercrabbollen langs. Een bol die mijn vertrouwen heeft verdiend, in het verleden, maar ook nu weer.

Filmserie Boustails' Stalkingtales part 2

We zijn bij het tweede deel van Stalkingtales aanbeland. De afgelopen periode heb ik regelmatig een poeltje bezocht waar gedurende een paar dagen verschillende mooie vissen verbleven. Deze unieke situatie wilde ik ten volle benutten om ze in alle rust te bekijken en dus werd er niet gevist. Uiteraard nam ik wel een hengel mee voor het geval ik onderweg ergens een vis zag.
Op een van deze dagen was het Rolf die me belde om te zeggen dat ik meteen naar hem toe moest komen. Ik trof hem hangend in een boom aan, waar hij goed zicht had op een aantal vissen. Om ze vast te houden had hij zijn laatse boterham met oude kaas opgeofferd...

Carp and the City part 8; Hoge verwachtingen

Weer een 'Citycarp'

Door de resultaten van de vorige sessie zijn we positief gestemd. We parkeren op een van de nog drie vrije parkeerplekken, vlak bij de junkplek. Terwijl Wouter vast de spullen uitlaadt, stort ik de parkeerautomaat vol. Zo onderhand beginnen we een geoliede machine te worden. De korte, vier uur durende, avondsessietjes vragen om efficientie.

Als we de spullen naar de stek sjouwen zien we nog net hoe een hond een dampende hoop plaatst op de plek waar we tot nu toe onze shelter tussen twee bomen en een struik kwijt konden. Als toegift begint het ook nog te regenen.

Oppervlaktekarpers!

Voor de liefhebbers hier een paar vissen die goed op de brokken zaten.

Carp and the City part 7; Kromme hengels!

Wouter en ik zijn terug op onze stek. Als eerste voorzien we elke plek van een paar bollen om eventuele scharrelaars bezig te houden. Het regent, maar het dichte bladerdak houdt een hoop tegen, waardoor we ons in relatief droge omstandigheden kunnen bewegen. Uit het kajuitbootje vernemen we voorlopig nog geen enkel gerucht...

De enthousiaste vrouw van de vorige keer komt weer langsgelopen. 'Zijn jullie er weer? Ik zei gister nog tegen mijn vriendin: Er zaten zulke aardige vissers bij mij aan het water...'

Carp and the City part 6; Onguur sujet

Na intensief overleg hebben Wouter en ik onze keuze laten vallen op een strategisch gelegen stuk gracht. Drie dagen geleden hebben we de bodem in kaart gebracht en dat bevestigde veel van onze vermoedens. Steenstorten, gedumpte fietsen en winkelwagentjes, lelieveldjes, afgezonken afval, plezierbootjes en meer ellende, maar ook een aanlokkelijk, open plekje naast een steenstort, een schoon geultje tussen twee lelieveldjes en een knik in de kade.

Filmpje paaien 2012

Eindelijk was het zover, de berichten sijpelden door, de eerste foto's en filmpjes verschenen op social media, fora en websites; de paai was begonnen.
Zelf had ik dit ook al waargenomen en natuurlijk ook gefilmd, maar aangezien ik de voorgaande jaren al een paaifilmpje had geplaatst, zag ik geen directe aanleiding om dat dit jaar wel te doen. Toch heb ik me bedacht omdat gewoon mooi en fascinerend blijft om te zien.

Encore! Encore!

Een waarschijnlijk projectspiegel

Soms hebben mensen rare trekjes, en zeker karpervissers in de ogen van niet-vissers. Neem nou Wouter. Zijn onthaakmat en net zijn nog niet droog van zijn Salagou-trip en hij wil alweer vissen! En dat terwijl hij daar onder meer een van de grootste vissen van het water heeft weten te landen...
Ik heb ook zin, lijk momenteel weinig verkeerd te kunnen doen, dus we gaan gewoon.

Karpers in het wier

Dit keer eventjes een stukje gaan fietsen en vond een stel rustende karpers in een ondiepe kom. Deze leken nog niet te zijn afgepaaid. Gaat er nog een paaironde komen? Af en toe een hap aan de oppervlakte, dan weer even wroeten in het wier. Had ik mijn hengels maar bij me...
Een paar foto's.

1 van de 2 apart beschubde

Het Beest

Een paar dagen geleden zag ik een schub loom tegen de kant in wat plantenwortels happen. Naarmate ik dichterbij kwam werd ik me meer bewust van de omvang van de vis. Hij imponeerde niet zozeer door zijn lengte, maar vooral door zijn hoge bouw. Ik noemde de vis voor mezelf Het Beest.

Vandaag begon met een conditie/looptest in het revalidatiecentrum. Deze heb ik elke drie maanden om te kijken of ik nog vooruitgang boek. Ik kwam dan ook redelijk vermoeid thuis, maar moest gewoon even een paar uurtjes naar buiten. Maar waarheen? Zou Het Beest nog in hetzelfde gebied rondzwemmen? Keuze gemaakt.

Je ziet het, je pakt het; Het geheim van een goed duo

Gisteravond belde Rolf op. 'Ben je buiten? Nee? Ga dan nu eens naar buiten. Ruik je dat? Voel je dat?' Ik stap naar buiten. 'Karper jongen!'

03.10 uur. Ik ben wakker. Zal ik gaan? Nee, toch maar niet. Laat ik verstandig doen.
04.35 uur. Weer ben ik wakker. Buiten kondigen vogels het begin van de dag aan, mijn favoriete moment. Zal ik..?
06.55 uur. Ik moet in slaap gevallen zijn, maar nu ben ik klaarwakker. Het geeft me de gelegenheid alvast rustig wat dingen doen zodat ik de rest van de dag zelf de invulling kan bepalen.

Om half acht stap ik de bakkerij binnen en koop er wat croissants, een krentenbol en een halfje wit. De lucht zit vol karpervibraties. Vroeger had ik dat al, van die dagen waarop alles goed voelde, ik niets dan rust voelde en wist dat het vandaag goed zou komen. Om negen uur heb ik alles afgerond en ga ik op weg.

Riding the moment

De derde

Het gaat lekker de laatste tijd. Telkens als ik op pad ga komt er vis op de kant, ondanks dat de meeste van mijn sessietjes uit maar twee a drie uurtjes bestaan.

Toeschouwer

Stofwolken op mijn voerplekje

Het is duidelijk dat veel mensen een paar dagen vrij hebben, want de drukte aan het water is onvoorstelbaar. De vissen laten zich nauwelijks zien, die hebben donders goed door wat er aan de hand is. De hoeveelheden voer die te water gaan, het rumoer op de kant en de strakke lijnen door het water zijn voor de karpers duidelijke tekenen om zich gedeisd te houden. De netten blijven dan ook bij iedereen die ik spreek droog.

Ik zoek rustiger oorden op. Daar maak ik weliswaar een veel kleinere kans op een grote vis, maar dat maakt me niet uit. Ik wil gewoon karper vinden en ze in alle rust kunnen observeren en eventueel vangen. Onderweg maak ik wat voerplekjes die ik later zal afvissen.

Filmserie Boustails' Stalkingtales part 1

Een van de vissen uit de afgelopen periode

Eerder dit jaar had ik beloofd een serie filmpjes te maken over mijn struinvisserij.
Dat is dus geworden Boustails' Stalkingtales.

Er is veel gebeurd in de afgelopen  dagen en dat in een periode die zich kenmerkt door momentopnamen. De vissen trekken, zoeken elkaar op en vertonen paaigedrag. Een kwartier te vroeg of te laat ergens aanwezig zijn maakt nu het verschil tussen een kans krijgen of niet.

Als mannen kinderen worden part 2 of 2

Sommige vissen hebben de winter nog niet helemaal van
zich afgeschud.

'Ergens in de middag begint de wind iets aan te trekken en komt er een rustige kabbel op het water te staan. Ik krijg een beetje hoop. Meer en meer karpers lijken de bovenste waterlagen te verlaten en na een tijdje zie ik de eerste karper voorzichtig azen op mijn voerplekje van mini-pellets.' Zo eindigde het eerste deel van dit sessieverslag.

We gaan verder.

Als mannen kinderen worden part 1 of 2

In navolging van de dag waarop het grote schransen plaatsvond moest er natuurlijk een nieuwe poging gewaagd worden. Aldus toog ik weer naar het water om beloond te worden voor mijn inspanningen of een lucky shot. Karper moet er gevangen worden!