ROVERS magazine - Polderkastelen met dood aas

Dit artikel is gepubliceerd in BEET/ROVERS editie februari 2014

Het vangen van een snoekbaars in de polder ervoer ik altijd als een gloriemoment. Zeldzaam en alsof ik op dat moment extra goed had gevist. Ik ving ze bijna nooit op de door mij gebruikte kunstaasjes, laat staan op doodaas. Ik vermoedde zelfs dat de grote snoekbaarzen, die vroeger over de polderstelsels heersten, uitgestorven waren. Had ik het dan toch mis?

Het begon allemaal met een zoektocht naar snoek. Opgegroeid met het idee dat je eerder vis vangt als je vist waar de vis zit, hanteer ik meestal een mobiele, zoekende aanpak. Door te beredeneren waarom een snoek zich ergens zou ophouden, valt in de winterperiode al een groot deel van het water uit te sluiten. Voedsel is hierbij naar mijn mening veruit de meest invloedrijke factor.

Prooivissen zoeken dus. Gelukkig kunnen vismaten Rolf en Wouter zich hier ook in vinden, waardoor we onze kennis en krachten kunnen bundelen. Onderling vertrouwen is hiervoor belangrijk, maar daarmee zit het bij ons wel goed. In overleg kiezen we elk een vrij groot gebied om verkennend af te vissen. Na een paar weken evalueren we de boel en leggen we potentiele hotspots naast elkaar. Deze plekken vissen we vervolgens in de late herfst of begin winter (afhankelijk van de watertemperatuur) gezamenlijk af. Eerst met kunstaas, later met dood aas. Zo wordt de buit enigszins eerlijk verdeeld en hebben we alternatieven genoeg als het ergens niet loopt. Door veel af te wisselen van plek en per keer niet te lang te blijven hangen, zullen we de boel ook niet snel ‘kapot’ vissen.

De eerste periode is het dus investeren geblazen, maar als het goed is, betaalt dat zich in een later stadium uit, waarbij we ons kunnen focussen op de plekken waarvan we in ieder geval weten dat er snoek ligt.

Een beauty!

Het zachte weer slingert me tussen karper en snoek. Het snoeken gaat goed, dus is het verleidelijk daarmee door te gaan. Maar ze liggen nog niet bij elkaar. Daarvoor is waarschijnlijk eerst wat ijs op het water nodig. En een écht monster ontbreekt nog. Waarom dan toch die karpers in mijn hoofd? Nou, ik zie ze tijdens het snoeken soms gewoon voorbij zwemmen! Schimmen die zich traag door het water verplaatsen of een kolkje van een wapperende staart.

Wouter en ik gaan voor vier uurtjes op pad. Wat plekken afvissen op snoek, maar waarvan we op twee plekken weten dat we karper kunnen tegenkomen. Een groot kanaal is als eerste aan de beurt. Hier vissen we twee stukken water af. Beiden vissen we hier één hengel met een dode voorn onder de dobber en eentje met kunstaas. Een uur later is er nog niets gebeurt en verkassen we.

Visverscheurende meerkoeten en dynamisch semi-statisch doodazen

Vandaag gaan Rolf en ik weer snoeken met doodaas. Het water behuisd, naast rovers van het meest voorkomende formaat, ook een respectabel aantal nóg grotere en vooral dikke snoeken. Je weet wel, van die breedruggige en hangbuikige. Helaas hebben we er tot op heden nog geen uit deze laatste groep weten te vangen, maar daar moet nu verandering in komen! Het relaas...

<Recap>: De afgelopen seizoenen hebben we het water meerdere malen met vooral kunstaas bevist. We konden snoeken tot in de 'negentig' voor even bewonderen, maar de échte monsters leken hun neus op te halen voor onze al dan niet ratelende en blinkende stukken kunstaas. Enkele sessietjes met driftende dobbers en een dode vis eronder, mondden op niets uit. Pech? Onkunde? Kan allemaal best, maar het zette ons wel aan tot denken. <Einde recap>.

Dagje zoekend doodazen

We hebben de ochtend en het begin van de middag dit keer, Wouter en ik. Om in te komen beginnen we op een bekende plek. Het is nog vroeg, dus kunnen we hier langs de weg nog even rustig ons ding doen zonder aangereden te worden. Tegen verwachting in, is het best taai. Zo nu en dan draait en schiet er een snoek door het wateroppervlak, maar ze lijken gefocust op de kleine, levende visjes. Het blijft toch elke keer apart om te merken dat ze een makkelijke hap laten liggen. Actiever binnentwitchen van het aas levert uiteindelijk een harde aanbeet voor mij op, juist op het moment dat de vis weer zakt. Een mooie mid-tachtiger is het zeker.
Als we na een uur vissen opruimen, wordt Wouter's enige nog in het water drijvende dobber onder getrokken. Het blijkt een lelijk mormel met vergroeiing in de staart.

Wouter's lijkenpikker

Zaterdag, een snoeksessie met Wouter. Zoals steeds beginnen we op nieuwe, potentiële stekken op grootwater. Zo hopen we meer goede plekken te ontdekken en onze keuze in stekken te vergroten. Daarbij, nieuw is bij tijden ook gewoon leuker. Drie haventjes en een vaart verbonden aan datzelfde water, leveren geen aanbeet op. De lucht is onderhand ook aardig opengetrokken. Lekker om te vissen, niet de beste omstandigheden. Ik heb liever wat grauwer weer met snoeken.

Soms loopt het volgens plan

De derde van de dag

Snoektijd! De afgelopen twee weken snoek ik weer regelmatig. Geen lange dagen maken, maar eerder vaak en kort. Twee uurtjes zijn genoeg, al is het om een uurtje netto te vissen. Deze korte tripjes worden besteed aan het zoeken naar nieuwe plekken waar de snoek zich ophoudt. Ook deze winter hebben Wouter, Rolf en ik besloten de handen ineen te slaan en de opgedane informatie te delen. Dat heeft ons afgelopen winter alle drie ons beste snoekseizoen ooit opgeleverd. De opgedane kennis van afgelopen jaar zal uiteraard weer worden ingezet en om nieuwe stekken te vinden hebben we ons zoekgebied uitgebreid.

The fat one

Nu het snoekgeweld is afgesloten met de film, is het tijd om de aandacht weer naar karper te verleggen. Het is mooi weer, dus naar buiten en wie weet zie ik al ergens karper zwemmen. Ik doe alle plekken aan waarvan ik uit vroegere observaties weet dat ze in het vroege voorjaar bezocht worden. Soms voer ik een handje Crushies. Meer voor het gevoel, dan om er te vissen. Mochten er vissen langskomen, dan vinden ze in ieder geval wat lekkers en zijn ze hopelijk genegen terug te keren.

Film Snoeken met doodaas

Eindelijk is ie daar dan! Het is een compilatie geworden van de laatste paar doodaassessies met Wouter en Rolf. Hier kan je lezen hoe het ons bij een paar eerdere snoeksessies is vergaan.
Veel kijkplezier. Kies uiteraard voor HD kwaliteit.

Einde snoekseizoen, dus een film

Nu ik het vissen op snoek heb afgesloten en de balans is opgemaakt, kan ik niet anders dan zeer tevreden zijn. Er is een haast onbeschofte hoeveelheid vis op de kant gekomen, waaronder enkele 'krokodillen'. Het mooie van dit resultaat is dat het de uitkomst is van een goede voorbereiding en onderling vertrouwen tussen mij en enkele vismaten. Zelden heb ik effectiever kunnen vissen als in deze winter op snoek. Omdat er geregeld momenten waren die we graag nog eens terug zouden willen zien, ging uiteindelijk ook de filmcamera mee tijdens onze laatste doodaassessies. Onze actieve manier van vissen met doodaas bleek het filmen echter te bemoeilijken, maar we hebben toch wat leuke en mooie beelden kunnen maken. Zo wisten we voor de camera zelfs enkele snoekbaarzen in een polderstelsel te vangen en nog een paar mooie snoeken op de kant te krijgen. Over niet al te lange tijd zal de film te zien zijn. 

 

Afsluitend Roofvis-foto-overzicht

Hieronder een afsluitend roofvis-foto-overzicht van enkele momenten uit deze winter die ik nog niet geplaatst had en jullie niet wilde onthouden.

Met recht een kasteel

Snoekdolheid?

Mooie dikkert!

Pfff wat een dag! Rozig en meer dan voldaan zitten Wouter en ik op de bank. We lepelen het laatste beetje erwtensoep op terwijl de laatste foto's van vandaag  op de TV voorbij komen. Het relaas:

We vertrekken naar het water bij het industreterrein van de Vierkantemeterplek. Ik ben benieuwd of er nog snoeken liggen die er nog niet zijn uitgekomen en Wouter zegt sowieso geen nee tegen de snoeken die Rolf en ik er al hebben gevangen. De helft van de vaart is met ijs bedekt, maar we kunnen onze vissen in ieder geval nat maken.

Woonwijksnoeken

Wouter belt al aan als ik nog het kunstaas voor vandaag aan het selecteren ben. Vandaag gaan we de relatief ondiepe sloten in een woonwijk afvissen. De sneeuw die er vannacht is gevallen zal er een mooi plaatje van maken. Nu alleen nog hopen dat de sloten niet zijn dichtgevroren. Wat koffie en we nemen het strijdplan door. Ieder een ander soort kunstaas eraan en snel afvissen tot we vis aantreffen. Dan zullen we dat plekje secuur afvissen. Blijkt één soort aas er uit te springen, dan schakelt de ander op soortgelijk aas over.

Snoek op de vierkante meter

De meeste van mijn snoeksessietjes bestaan momenteel uit twee of drie uurtjes, maar vandaag gaan Rolf en ik vier hele uren op pad. Ongeveer anderhalf uur daarvan zal ik alleen vissen omdat Rolf's gebit onder handen genomen moet worden.

Pas voor de kant stribbelt hij nog wat tegen en slaat wat met zijn kop

We beginnen bij een sloot waar we tijdens één van onze vele zoektochten een plek hebben gevonden waar witvis zich ophoudt. Een plausibele reden waarom de witvis zich juist hier heeft verzameld kunnen we niet bedenken, want de plek ziet er onder en boven water hetzelfde uit als de rest van de sloot. Maar de witvis zit er en dus ook de rovers. Een eerdere sessie met kunstaas leverde twee snoeken van mid-zeventig op. Een formaat dat mogelijkheden biedt op iets groters, is onze ervaring. Vang je vissen kleiner dan zeventig centimeter, dan zullen de Big Mamma's er waarschijnlijk ook niet liggen.

Stekhoppen voor snoek

Schubbenkleed van een wel heel donkere snoek van vandaag

Ondanks dat de beursdag in Zwolle nog duidelijk voelbaar is, staan Wouter en ik om 10.30 uur bij de eerste stek. We gaan een dagje met lijken driften. Doodaas.nl heeft onze voorns snel en netjes afgeleverd, zodat we ons vandaag geen zorgen over aasvissen hoeven te maken. We vissen beiden een aasvis onder een dobber, die we, zoals vaak de laatste tijd, met de stroming of wind laten meedriften om actief het water af te kunnen vissen.

Geen gelul, tweede worp, eerste meter

Mijn telefoon komt tot 'leven'. In het verlichte scherm een bericht van Wouter: 'Morgen 9.30 u ff 3 u snoeken?'
Snoeken? Is hij gek geworden? En what about karper dan? Maar waarom ook niet eigenlijk? We hebben het er onlangs nog over gehad en in drie uurtjes kan er een hoop gebeuren.

En zo komt het dat Wouter de volgende dag om 9.25 uur voor de deur staat. Om tijd te besparen kiezen we voor een vaart niet al te ver weg. De kanten zijn steil hier en Wouter's schoenen hebben hier niet het juiste profiel voor. Maar wat moet dat moet, dus zet hij door. Glibberend over gevallen blad en nat gras weet hij een plekje te vinden waar zijn voeten kunnen blijven staan. We gooien elke een andere richting uit.

The search for carp; the underwaterfootage

Een tijd geleden plaatste ik wat screenshots van onderwaterbeelden die ik tijdens mijn zoektocht naar karpers en nieuwe stekken had gemaakt. Om alles goed waar te kunnen nemen dienden de omstandigheden perfect te zijn en die dagen waren ze dat. Vele kilometers werden er gemaakt, talloze uren werden er langs de oevers van het watersysteem doorgebracht en vele uren werden er op het water gespendeerd. Het mooie van dit watersysteem, vind ik, is dat er vissen uit alle hoeken van Nederland rondzwemmen en de meeste van hen nog nooit zijn gevangen.
Het spreekt voor zich dat mijn inspanningen me een hoop informatie heeft opgeleverd. Een mooie bijkomstigheid is dat ik unieke beelden van o.a. karpers in hun leefomgeving heb weten te maken. Hier de film: (Kies uiteraard voor het afspelen de hoge resolutie ;) )

En opeens... zie je ze onderwater!

Maar al te vaak moet je als karpervisser improviseren. Met het mooie weer van de laatste dagen wordt het vissen je overdag door de vele bootjes, jetskies, waterskiers en zwemmers onmogelijk gemaakt. Vooral bootbezitters lijken watervrees te hebben, want deze varen veelal op tien a twintig meter uit de kant en pakken daarbij regelmatig je lijnen mee. Ook in het voor anker gaan is niet elke bootbezitter (of huurder) even bedreven, wat nogal eens ongewenste situaties tot gevolg heeft. Natuurlijk kan ik op een van de afgesloten wateren gaan zitten of weer een beachvissessietje tussen de badgasten doen, maar dat zie ik niet zitten. Daarom besloot ik zelf ook maar het water op te gaan met onder andere mijn Go Pro camera en te kijken of ik op dit uitgestrekte watersysteem wat karpers kon ontdekken. Een zoektocht van vele kilometers volgde. Benzinetankjes werden leeggevaren, maar waarachtig..!
Een filmpje volgt, maar hier alvast enkele beelden van wat ik ben tegengekomen.



Een zeer nieuwsgierig duo

Niet teveel woorden aan vuil maken

Een kort foto-overzicht van de afgelopen dagen, waarin een enkel, kort verkenningstochtje werd gemaakt en een vier uur durend sessietje met Natvlezer Rolf werd gevist.

Even brak de zon door

Samenscholende en paaiende snoeken trof ik overal aan

En ik zag dat het goed was

Stofwolken door de vluchtende karpers

Ik zit achter de computer en voer wat telefoongesprekken. Als het hoogst noodzakelijke is gedaan vertrek ik naar m'n boot. Even een rondje varen en Rolf en Andres bezoeken. Rolf bevist een ondiepte op een ander deel van du Vette, Andres had nog geen concreet plan en zie ik vanzelf wel ergens zitten. Eigenlijk zou ik met Andres gaan vissen, maar een onzachte botsing van mijn elleboog met de punt van een stenen muur noopte mij af te zeggen.

Karper gespot, snoek gevangen

Het groene ding

Ik heb me de laatste dagen gestort op het afronden van mijn boek, dus is er minder vistijd, maar beter nu dan over twee maanden. Het betekent echter niet dat ik niet naar buiten kan gaan voor een blitszsessietje of verkenningstocht. Die staan dan meteen in het kader van mijn revalidatie. Nog steeds revalidatie? Ja. Het is nu iets meer dan een jaar geleden dat ik een nieuw hart kreeg, maar ik ben nog altijd bezig met conditie- en spieropbouw, na vijf jaar op de bank in de huiskamer geleefd te hebben.
Vandaag kijken of ik een snoek kan vangen. Er gaan slechts acht grote jerkbats mee.

Eerste water; de Plompensloot. Een goudkleurige baars vliegt door de lucht. Tik, tik ,tik...kolk aan de oppervlakte. Misser, nu al. Ik gooi nog een paar keer. Niets. Ik hang een groene jerkbait aan de speld.