Boustails, de weg naar het einde, conclusie

Een pauze van twee maanden. Een periode waarin ik uit allerlei hoeken meningen, adviezen en suggesties ter harte heb genomen. Duidelijk was wel dat mijn mededeling over het wel of niet voortzetten van Boustails in zijn huidige vorm iets had losgemaakt. Ik kan er lang over uitweiden, maar het gaat erom dat ik doorga, al is het iets anders dan voorheen, maar ik zal blijven schrijven, filmen en fotograferen. Daarom morgen een nieuwe blog!

Boustails, de weg naar het einde

Ik startte Boustails met het idee om een kijkje in mijn visserij te geven. Van mijn zoektochten naar karper, de spanningen en verwonderingen die daarbij komen kijken, mijn observaties en gevolgtrekkingen, mijn aanpak en mijn pogingen om een vis te vangen. Mijn beleving dus. Zoals ik graag vis.

Er zijn meerdere redenen aan te voeren waarom de essentie van Boustails in de loop der tijd steeds meer naar de achtergrond is verdwenen. Vooral bij het delen van informatie gedurende het traject naar het daadwerkelijke vissen, bleek ik kwetsbaar. Hier werd ik al vrij snel op gewezen toen ik na mijn operatie weer kon vissen. Er waren zelfs vissers die trots vertelden dat ze hadden weten uit te vogelen waar ik 'bezig' was en er zelf een 'kijkje' waren gaan nemen! Tekenen had ik in enkele gevallen ook al waargenomen. Als gevolg daarvan besloot ik de voortrajecten niet meer op Boustails te delen. Jammer, want het leek me juist leuk om jullie deelgenoot te maken van mijn weg naar succes of mislukking.

Hét Visblad, een rubriek en op de cover!

Plaatste ik onlangs al een bericht dat ik met een fotograaf van Hét Visblad op stap ben geweest, is vandaag vrijgegeven dat één van de gemaakte foto's ook nog eens de cover is geworden! Een rubriek én de cover!
Vanaf donderdag 24 oktober 2013 op de deurmat of verkrijgbaar in de winkels.

In Hét Visblad

Gisteren ben ik een dagje op stap geweest met een fotograaf van Hét Visblad. Vandaag is het volgende op FaceBook geplaatst:

- vissen als vorm van revalidatie -

Na 4,5 jaar wachtlijst kwam er begin 2011 op het nippertje een donorhart beschikbaar voor Amsterdammer Boudewijn Margadant. Een indrukwekkend verhaal. Het is immers nog al niet wat: een harttransplantatie... Gelukkig gaat het sindsdien steeds beter met deze rasechte karpervisser. Sterker nog, Boudewijn kan sinds een tijd - zij het nog aangepast en alleen in korte sessies - gelukkig zijn hobby weer oppakken. Waar karpervissen vroeger louter een passie voor hem was, is het sinds zijn operatie - en tot op de dag van vandaag - zelfs een vorm van revalidatie voor Boudewijn. Wij van de redactie zeggen: RESPECT!

Die korte vissessies leggen Boudewijn ook qua vangsten trouwens geen windeieren. Want zijn vangsten zijn opmerkelijk. De uitdaging van een middagje op pad met onze Visbladfotograaf Milan Rinck durfde deze doorzetter dan ook wel aan...

Gisteren was het dan zover. Of er gevangen is, en hoe deze korte sessie verliep? Je ziet het in het komende Visblad, dat rond 24 oktober op je deurmat ploft.

Boustails goes Denemarken - foto's

Mijn eerste 'vakantie' sinds 2002 zit erop. En ik heb genoten. Snoeihard! Waarom? Kijk maar eens.

Denemarken, here I come!

Mijn eerste en tot nu toe enige 5 kg.

2002 was de laatste keer dat ik op vakantie ben geweest. Daarna was het niet meer verantwoord en nog wat later was ik er gewoonweg niet meer toe in staat door mijn almaar slechter wordende hart.

Nu ik met een nieuw hart telkens stappen kan maken is na letterlijk een eerste stap, een eerste verjaardag, een eerste keer vissen en een eerste kroegbezoek de eerste , weliswaar korte, vakantie daar in mijn hernieuwde leven.

Door andere ogen gezien

Dit artikel is gepubliceerd in Dé Karperwereld nr. 90

Je kruipt en wandelt door het leven, op je zesde leer je vissen en dat doe je tot aan je dood, op je drieëndertigste… Dat is in het kort mijn verhaal.

Als je in een ziekenhuisbed ligt, ‘geketend’ aan slangen en elektroden, en nauwelijks meer op je benen kunt staan door een falend hart, dan ga je bij jezelf na wat je leven eigenlijk voor inhoud heeft gehad. Heb ik alles bereikt wat ik wilde bereiken? Was ik gelukkig? Waar heb ik nu eigenlijk plezier aan beleefd? Wie zijn er belangrijk voor mij? Wat is er eigenlijk belangrijk voor mij? Dat soort dingen. En als vissen een belangrijk deel van je leven heeft uitgemaakt, dan is het logisch dat je ook daarop terugblikt.

 

Vissen aan de oppervlakte? Penvissen? Karperboek? KWO?

Vis je graag aan de oppervlakte? Ben je een penvisser? Benieuwd naar mijn belevenissen? Wees er dan snel bij want de laatste exemplaren van mijn boek zijn nu ook te koop in de webwinkel van Karperwereldonline. Nu slechts €29,95 incl. verzenden en dat voor 288 pagina's beleving!

Een mededeling

Momenteel gaat bijna al mijn tijd uit naar een aantal andere dingen dan vissen. Daarom heb ik besloten om tot 1 februari 2013 in principe even niets te plaatsen op mijn blog. Zo kan ik me ruim acht weken volledig storten op wat er gedaan moet worden. De voltooiing van mijn hartboek is er één van.

Eerste jaarcontrole

Ik ben 1 jaar! Alhoewel ik het zelf niet echt zo zie. Anderen wel, dat mag natuurlijk want iedereen ervaart het anders. Toch is zo'n eerste jaar een mijlpaal, want ik heb nu de meest risicovolle periode na de operatie achter de rug, al blijft het opletten.

The Old and the New

2012 is begonnen. Toen ik in november 2010 met Boustails begon had ik geen flauw idee hoe frequent ik iets zou gaan plaatsen en hoe lang ik het bloggen zou volhouden. Zou volhouden? Ja, want eerlijk gezegd ben ik Boustails begonnen omdat ik in mijn 'Couch potato' bestaan iets te doen wilde hebben en ik geen idee had of men wel op mijn blogs zat te wachten. Ik kon in die periode immers zelf niet vissen en slechts een uurtje naar buiten als ik een goede dag had. Daarbij was ik voorheen nogal mediaschuw.

Í am back!

Het is een tijdje stil geweest van mijn kant, maar zoals enkelen van jullie weten heb ik 3,5 jaar op de wachtlijst voor een harttransplantatie gestaan en vlak voor kerst ging het dermate slecht met me dat ik definitief  in het ziekenhuis  moest worden opgenomen. Daar ging ik snel verder achteruit, wat ertoe leidde dat ik meerdere malen de dood in de ogen heb gekeken. Uiteindelijk kwam er op het nippertje een donorhart beschikbaar en is de operatie goed verlopen. Ik heb nog een lange weg te gaan, maar kan ook weer aan vissen gaan denken! Dit allemaal dankzij iemand die door zijn of haar hart beschikbaar te stellen een ander een nieuw, beter leven gunde! Ook wil ik graag iedereen bedanken voor de steun die ze mij in de afgelopen jaren hebben geboden, waarin artsen samen met mij hebben gestreden voor mijn leven. Vooral de laatste tijd ben ik bedolven onder steunbetuigingen, en daarbij zaten ook vissers die ik niet of nauwelijks ken, en dat zegt toch ook wel iets over ons ’visservolk’. Het krijgen van een tweede kans in mijn leven is het mooiste geschenk dat ik had kunnen krijgen. Ik wil daarom ook iedereen vragen die nog niet heeft aangegeven of ze donor willen zijn hierover nog eens goed na te denken. Meer info is te vinden op: http://www.donorregister.nl/