Op pad voor Beet magazine - BEET MISSIE

Nog maar net terug van weer een onvergetelijke bootvistrip op de Lot met Wouter en er staat een dagje vissen met een Beet-lezer op het programma. Dat is weer even omschakelen!

Op Facebook werd een oproep gedaan waarop mensen konden reageren en daar werd door de Beet-redactie een 'winnaar' uit gekozen.

'BEET MISSIE MET BOUDEWIJN MARGADANT

Wie wil er met struinkoning Boudewijn's Boustails van SOUL Carp en Martin SB op pad? De meeste Amsterdamse karpers zijn inmiddels al bekend met Boudewijn. Zijn favoriete manier van vissen is erg actief. Hij zoekt de karpers vaak op, in plaats van andersom. Lijkt het jou tof om een dagje mee te gaan met hem? Plaats dan een reactie en motiveer kort waarom je met hem meewilt'.

Met de neus in de boter?

Op de terugweg van een ziekenhuiscontrole stoppen we bij een tankstation. Terwijl mijn vader tankt, stap ik uit en loop naar een mooi ogend water. Omgeven door bomen en kreupelhout en mooie, twee tot drie meter brede rietkragen. Restanten van lelieveldjes zijn nog hier en daar te zien. Voor ik het weet heb ik de oever een dikke driehonderd meter gevolgd. Hoe diep zal het hier zijn? Ik pak een tak uit een houtwal en steek deze in het water. Een goede halve meter! Mijn telefoon trilt in mijn broekzak. Bericht van mijn vader: Waar ben je?

Ik loop terug, richting auto, waar mijn vader al bij het water op me staat te wachten. 'En, zit hier iets denk je?' Ondanks dat mijn vader zelf helemaal niets met vissen heeft, weet hij hoe ik in elkaar steek. De rietkraag in een hoek ziet er als een echte winterholding uit. Ik prik met de stok op de omgeknakte rietstengels en prik door het vaste deel heen. Er bevindt zich nog duidelijk minimaal dertig centimeter water onder de rieten. Als ze daar niet onder liggen...

Kort, hard en onverstandig

Het autoportier slaat dicht en ik leun even tegen de auto om de pijn uit mijn onderbeen en knie weg te laten trekken. Bijna twee weken geleden heb ik een ongeluk gehad, wat me drie gekneusde ribben, een beurse heup, een zware botkneuzing van mijn knie en een onderbeen vol bloeduitsortingen opleverde. Al die tijd binnen zitten heeft me geen goed gedaan en mijn pijnlijke been is aanzienlijk dunner en zwakker geworden door het verlies van spiermassa vanwege mijn immobiliteit.

Alles moest uit de kast; twee mannen, twee wateren

Een dagje penvissen met Dennis op de Penplas wordt op het laatste moment ingeruild voor een paar uur mobiel afstandvissen. Mijn lichamelijke gesteldheid ligt daaraan ten grondslag. Penvissen is nu te inspannend voor me, een verantwoorde middenweg dus. We kiezen voor twee wateren waar we flink wat plekjes kunnen afvissen, mochten we dat willen.

Karpers op zicht

Voor me zwemt een schooltje karpers in het heldere water. De zonnestralen die door de overhangende takken priemen vergemakkelijken het volgen van de karpers. Op het water is het een drukte van belang door het mooie weer. Verborgen achter struiken en bomen blijf ik lekker uit het zicht en kan ik ongestoord de vissen volgen. Tijd om de hengels klaar te maken.

Brokken maken aan de oppervlakte

Na een zinderend hete periode is het buiten eindelijk wat beter te verdragen, voor mij in ieder geval, ik heb het niet zo op die hoge temperaturen. Er 'moet' dus gevist worden. In de voorgaande dagen heb ik in de avonduren wat stukken langs diverse wateren gefietst. Overal trof ik karpers aan de oppervlakte aan, maar echt actief gedroegen ze zich niet. Ik heb wel wat trucjes achter de hand en vaak is geduld opbrengen daarbij de sleutel.

Penvissen; Head scratching moments

Vorig jaar hebben Dennis en ik een verkennend dagje gevist op 'De Penplas', een voor ons destijds nieuw water. Het dagje penvissen werd een gigantisch succes en dat smaakte natuurlijk naar meer! Met meer info in de tas togen we voor een tweede maal naar het water.

We arriveren vroeg in de ochtend en lopen eerst een rondje om wat plekjes te maken. Het water ligt er mooi bij, we kennen al wat goede plekken en er is witvisactiviteit genoeg. Zeker dat laatste stemt ons altijd positief. De vorige visdag leerde ons dat succes zeer stekafhankelijk is. Het blijft gevaarlijk om na één dag vissen conclusies te trekken, maar beiden zijn we er sterk van overtuigd dat we het bij het rechte eind hebben. Dennis beviste de vorige keer duidelijk de productievere plekken en om tot een eerlijkere verdeling te komen worden die nu gedeeld. Daarnaast zoeken we elk twee nieuwe plekken uit om te bevissen. Zo kunnen we elk op vijf plekken ons pennetje laten zakken.

A days fishing; mobiel afstandvissen

Onlangs hadden Reggy Bruinsma en ik een dagje zig-vissen gepland. De omstandigheden zagen er tijdens het vastleggen van de afspraak gunstig uit, maar ook dit maal bleken de voorspellingen niet helemaal te kloppen.

Aangekomen bij het water zijn we blij verrast te zien dat er slechts één visser actief is. Beiden hebben we hier nog niet eerder gevist en kennen het water slechts van een rig- en systeemdag die we met het Rigsolutions team voor de jeugd in maart van dit jaar hebben georganiseerd. Die dag zagen en begrepen we dat er zeer veel gevist wordt op het betreffende water. We besluiten eerst een rondje om het water te lopen. Het is helder en er lijkt ook stroming te staan. Misschien door de wind? De enige visser is aan het opruimen en weet ons te vertellen dat het tot voor kort nog stampvol zat en dat er niets was gevangen, maar dat hij zojuist nog twee vissen had weten te haken. Het verbaast Reggy en mij niets, want als er zoveel hengeldruk op een water heerst, reageren de vissen sterk op drukte aan de waterkant, voeren en lijnen in het water.

Ze liggen weer aan de oppervlakte!

Het is prettig warm, dus een mooie gelegenheid om wat aan de conditie te doen. In mijn geval gewoon, in normaal, relaxt tempo een stukje fietsen. Het nuttige wordt dus met het aangename gecombineerd. Tevens een mooie gelegenheid om de nieuwe telg van Fortis Eyewear te beoordelen. Na een tijdje twijfelen heb ik er toch maar eentje aangeschaft. De prijs weerhield me er ook een beetje van omdat 'vis-zonnebrillen' bij mij meestal niet al te lang heel blijven. Ongeveer anderhalf jaar is mijn record... Zoals altijd gaat ook mijn camera mee.

Struinen met de boot; zoekt en gij zult vangen!

We laden de spullen in de auto en intussen vink ik in gedachten het lijstje benodigdheden voor vandaag af. Top! Achterklep dicht, gas d'r op en gaan. Een uur later staan we bij de boot, ons 'Mothership' van vandaag. Plaats van handelen is een plas, omgeven door rietkragen en bomen met genoeg zijsloten en baaien om met gemak twee dagen rond te varen en nog niet alles goed bekeken te hebben.

De watertemperatuur bedraagt 6,5 graden. Dat valt even tegen zeg! De regen en hagel van de afgelopen dagen zullen hier wel debet aan zijn. Toch hebben we vertrouwen, lichtintensiteit, daar draait het nu voornamelijk om en aangezien we instant vissen en nauwelijks bijvoeren maken we een goede kans. En we hebben een extra wapen mee: een rubberboot. Zo kunnen we ons 'Mothership' ergens aanleggen en kan één van ons met de rubberboot op verkenning gaan.

Filmserie Boustails' Stalkingtales part 4

Een tijdje geleden deden Dennis Scherjon en ik wat onderzoek op een voor ons nieuw water. Penvissen is een goede en leuke manier om een water vrij snel te leren kennen, dus togen we er op uit. Het verslag is hier te lezen.
Dit is de film van die dag. Veel kijkplezier!

Playground of the fool

Terwijl ik over het water tuur, zie ik hoe drijfijs door de snijdend koude wind wordt voortgestuwd. Ook op takken en basaltblokken heeft zich ijs gevormd. De vissen kunnen zich zomaar kilometers verderop ophouden en veel zwemmen doen ze nu niet. Zomaar ergens gaan zitten en inwerpen is niet aan mij besteed, dus doe ik wat in mijn ogen het verstandigst is: zoeken!

Film: A january carp

Een koude, gure, maar zonnige dag in januari. Volgens mijn mobiele aanpak pak ik na een uur in om te verkassen naar het tweede, boogde stuk water om daar mijn rigs te droppen. Een appje van Rolf: 'Waar zit je? Ben in de buurt, kom ik even langs'
Rolf helemaal hier in de buurt? Na de routebeschrijving doorgegeven te hebben pak ik mijn spullen op en loop een goede driehonderd meter. Ik steek de steuntjes in de grond en laat een rig voor een rietkraag zakken. De ander komt naast een brede, overhangende tak te liggen. Van deze molen gaat de slip helemaal dicht.

Penvissen; Een dag van onderzoek en veel vis in de hand

Brak en nog nauwelijks beseffend dat ik rondloop, pak ik mijn laatste spulletjes bij elkaar. De klok geeft bijna 05.30 uur aan. Vandaag ga ik een hele dag met Dennis Scherjon op pad. We gaan penvissen op een voor ons nieuw water en proberen het onder andere op deze manier beter te leren kennen. Welke plekken zijn interessant? Welke zijn goed? Hoe zit het met afstervend wier en andere vegetatie? Last van watervogels? Hoe is het met de conditionering van de vissen gesteld? En niet onbelangrijk, hoe staat het met andere vissers?

Op jacht naar hoog rendement

In Dé Karperwereld nr. 98 is een artikel verschenen waarin ik vertel over mijn mobiele aanpak bij het wintervissen

Januari. Het uitblijven van een echte winter met sneeuw en ijs zorgt ervoor dat mijn snoekdriften tanende zijn en mijn gedachten zich weer meer en meer op karper richten. Dat ik de afgelopen tijd tijdens het snoeken geregeld karpers zie voorbijschuiven versterkt dit alleen maar. Een langdurige voerplek voor de winter heb ik niet opgebouwd, dus zal ik de karpers moeten zoeken. Omdat ik niet alleen maar instant met de pen wil vissen, maar ook met twee hengels op afstand, zal ik mijn aanpak hierop moeten afstemmen; licht bepakt, actief en flexibel vissen dus.

Met bonkend hoofd

In het donker voeren voor een nieuw projectje. Gehurkt sluip ik achter de halve meter hoge opkomende rietkraag langs de oever. De concurrentie zit aan de overkant onderuitgezakt op 'scherp'. Af en toe licht het oranje schijnsel van zijn sigaret fel op. Ik herken hem. Het is een notoire aflegger. Oppassen dus. Zijn manier van vissen, maar duidelijk niet de mijne. Wel hoogst irritant. De boiliezak kraakt luider dan ik zou willen, maar het geluid lijkt aan mijn concurrent voorbij te gaan. Eén voor één gooi ik de bollen sneaky vlak voor de rietkraag in het water. Ik heb er lol in. De 'plop' die elke boilie bij het te water gaan produceert, lijkt aan de overkant niet te worden opgemerkt. Zo creëer ik een spoortje van ruim dertig meter en is mijn plastic tas aan het einde een kilootje lichter.

Struinen, de vangst van een grijsaard

Struinen! Onderhand kan ik het lichamelijk wat beter aan en aangezien het uiteindelijk toch de visserij is waar mijn hart ligt, doe ik het weer wat vaker. Nu de zon vandaag schijnt en de ondiepere sloten opwarmen, zullen de vissen die geheid opzoeken of anders ten minste de bovenste waterlagen. De laatste meters lijn worden vervangen en een haakmaatje 6 wordt aangeknoopt. De voertas is gevuld met hondenbrokken en een halfje bruinbrood. Sneetjes dit keer en geen ongesneden.

Criminele zaken en een ontsnapping

Twijfel. Struinhengel of de korte afstandhengeltjes? Drie uurtjes de tijd. Rondrijden of twee plekjes afvissen? Struinen!

Eerste water zie ik al gauw drie schubjes rondzwemmen en zelfs af en toe een hap op de bodem nemen. Formaat is wel heel klein, dus ik ga door. Tweede water niets te zien. Derde water. Twee schubs van mooi formaat liggen apathisch in de zon. Een kwartiertje later houd ik het voor gezien en rijd ik door.
De lelies groeien hier hard. Al snel vind ik wat karpers. Geen grote en sommigen opvallend mager. Waarschijnlijk vissen van het vaste bestand, meer polderschubs en niet de grootwaterberen die er elk moment in zullen trekken. Dan valt mijn blik op een karper. 'The Mothership' of all karpers hier. Brede rug, nóg bredere buik en dik drie leliebladeren lang. Ik rijd door en zet mijn fiets op de dichtstbijzijnde brug op slot.

Middagje mobiel afstandvissen

Buiten de 2-uren sessies wordt er ook 'gewoon' gevist. Gisteren ben ik een school vissen op het spoor gekomen die zich op een ondiep deel van het water ophield. Het waren voornamelijk kleinere torpedo schubjes, maar ook enkele projectspiegels en drie grote schubs. Na ruim een uur observeren vond ik het mooi geweest en had zich een idee van mijn aanpak voor vandaag gevormd.

Met twee 9 ft. Dwarf hengels, een schepnet, een onthaakmatje, een emmer Crushies en een schoudertas arriveer ik op de plek waar gisteren de vissen zwommen. Het lijken er vooralsnog een stuk minder, ondanks dat de omstandigheden onveranderd lijken. Het is echter nog vroeg en misschien moet de zon wat langer schijnen eer ze zich hierheen verplaatsen of actiever gedragen.

Oppervlaktevissen - Succes doortrekken

De vlokvis, groter dan ik dacht

Na de zo succesvolle middagsessie van gisteren ben ik weer op pad. Als je de mogelijkheid hebt, waarom dan niet het succes proberen door te trekken? Op weg naar het water scoor ik bij de bakker een halfje bruin ongesneden. Bruin omdat iedereen met wit vist. Een voorraadje oude sneetjes brood dient als voerbrood.

Evenals gisteren is er in het begin van de sloot geen teken van karper te ontdekken. Pas halverwege weer de eerste kolken en deiningen, al gaat het er een stuk minder heftig aan toe dan eerder. Van kruisende en happende karpers echter nog geen spoor. Misschien komt dat nog zodra de zon op het water schijnt. Die moet eerst boven de bomen uitkomen. Duurt nog een kwartiertje, schat ik.