Winterse schoonheden

De laatste jaren greep ik 's winters veelal naar de snoekstokken en witvishengels om aasvissen te vangen. Een leuke, welkome afwisseling en vooral bij het witvissen bleek het belang van een juiste aanpak en de te bevissen diepte om écht succesvol te zijn. Deze winter echter, was mijn snoekmanie van niet al te lange duur. Om 'into het snoeken' te komen en vervolgens te blijven, heb ik koude nodig. Winterse taferelen zoals sneeuw, ijs, pijnlijke vingers en een druipneus. Hoopvol, maar zelfverzekerd begon ik met vismaten Rolf en Wouter aan een, wat zou moeten worden, snoekseizoen als nooit tevoren. De aanpak van afgelopen winter mondde in een schandalige hoeveelheid gevangen rovers uit, dus dat zou wel goed moeten komen. En ook nu vingen we weer veel rovers, van klein tot groot. De winter gaf echter niet thuis. Een aantal maal zag ik karper voorbij zwemmen terwijl ik mijn kunstaasje binnendraaide of naar de doodaasdobber keek. Dat gaat op den duur dan toch echt knagen. Geen échte winter en ook nog eens karpers zien zwemmen. De snoekstokken werden dus steeds vaker voor karperhengels ingeruild.

Een eerste wintersessie

Het was alweer even geleden dat Rolf en ik gezamenlijk met hengels aan het water waren. Vandaag doet zich weer een mogelijkheid voor en dat biedt tevens de gelegenheid om de nieuwe King Prawn boilie van ons beider aassponsor bij winterse watertemperaturen in te zetten. De watertemperatuur is namelijk onder de 10 graden gedoken en dan spreek je wat mij betreft over wintervissen. Niet of het sneeuwt of vriest boven water. Om het onszelf iets gemakkelijker te maken, hebben we ditmaal niet voor het grote water gekozen en heb ik twee dagen geleden een halve kilo verspreid gevoerd op alle interessante plekken in een gebied van 100x150 meter. De halve kilo zou net genoeg moeten zijn om het voer te herkennen en de vissen te activeren, tenminste, dat is onze theorie.

Warrels, two-tones en schubben, what's next?

Terug op de Juppenput. Om hier met goed gevolg een vis te haken is een waadpak eigenlijk onontbeerlijk. Een rubber boot is in verband met het stuk lopen naar de stek wat mij betreft geen optie, maar het lelieveld waar ik mijn stek heb gekozen is onder water te dicht begroeid om er een vis doorheen te kunnen loodsen. Een waadpak biedt dus uitkomst en als de golfslag niet te hoog is kan ik bijna tot midden in het veld lopen.

Vissen aan de oppervlakte? Penvissen? Karperboek? KWO?

Vis je graag aan de oppervlakte? Ben je een penvisser? Benieuwd naar mijn belevenissen? Wees er dan snel bij want de laatste exemplaren van mijn boek zijn nu ook te koop in de webwinkel van Karperwereldonline. Nu slechts €29,95 incl. verzenden en dat voor 288 pagina's beleving!

Oppervlaktevissen - Succes doortrekken

De vlokvis, groter dan ik dacht

Na de zo succesvolle middagsessie van gisteren ben ik weer op pad. Als je de mogelijkheid hebt, waarom dan niet het succes proberen door te trekken? Op weg naar het water scoor ik bij de bakker een halfje bruin ongesneden. Bruin omdat iedereen met wit vist. Een voorraadje oude sneetjes brood dient als voerbrood.

Evenals gisteren is er in het begin van de sloot geen teken van karper te ontdekken. Pas halverwege weer de eerste kolken en deiningen, al gaat het er een stuk minder heftig aan toe dan eerder. Van kruisende en happende karpers echter nog geen spoor. Misschien komt dat nog zodra de zon op het water schijnt. Die moet eerst boven de bomen uitkomen. Duurt nog een kwartiertje, schat ik.

Oppervlaktevissen - Juiste moment, juiste plaats

Het is rond het middaguur als ik de deur uit stap. Mijn struinspullen gaan mee, al heeft de tocht meer als doel om wat stukken water te verkennen voor komende twee-uurs sessies. Daarover een andere keer meer. Het waait flink, maar dat is wel zo aangenaam met de heersende temperatuur. Na wat wateren bezocht te hebben, besluit ik een kijkje bij een met lelies begroeide sloot te nemen. Goede kans dat ik hier wat karpers zie. Een flink stuk omrijden, maar met de heersende omstandigheden kan ik er misschien wel een vis meepakken.

Weer struinend eropuit

Eindelijk schijnt de zon weer en de luchttemperatuur is zowaar al voor de derde dag achtereen boven de 16 graden gestegen. Naar buiten dus, zelfs al is het voor slechts drie uurtjes. Nu zijn het nog vooral momentopnamen waarvan je het hebben moet, dus gaat mijn voorjaarsmotto 'toeslaan als het kan' gaat nu nog meer op, waar ik na de paai vaak genoeg vissen 'laat schieten' om een ander doel te bereiken.

Ik fiets mij bekende potentiële voorjaarshotspots af. Dit zijn overigens niet per definitie de ondiepste plekken. In het tweede slootje dat ik aandoe, zie ik de eerste. Geen buffel, maar vis is vis en hij hapt zo af en toe wat flauwig naar blaadjes en ander vuil.

IJskoude karpers onder de hengeltop 3; Witlip

Witlip tijdens onze 2e ontmoeting

Witlip, deze lange schub zwom afgelopen winter vijf eerdere keren voor de lens van mijn camera's, soms zo dichtbij dat ik hem had kunnen aanraken. Hij bleek een 'loner'. Eén maal zwom ie in gezelschap van twee andere vissen, maar verder telkens alleen. En nu, na meerdere malen gemazzeld te hebben door steeds een brokje naast die met mijn haak te pakken, is ie de Sjaak. Witlip hangt in mijn handen terwijl Rolf de camera's hanteert.

IJskoude karpers onder de hengeltop 2 incl. film

Sneeuw boven water, azende karpers onder water

Het feit dat mijn tripjes langs het water zich beginnen uit te betalen zorgt ervoor dat ik merkbaar fanatieker word. Ik besluit mijn zoekgebied wat verder uit te breiden, maar me wel op de grote watersystemen te blijven concentreren. Twee trips weet ik geen karper te spotten, wel voer ik op elke plek waar ik tot nu toe vis heb gezien een handje Crushies en 15 mm bollen. Niet alleen voor het gevoel, maar ook om te zien of er iets is langsgekomen.

KWO blog Met snoeken winterkarper zoeken

Naar aanleiding van de ervaringen die ik in mijn vorige blog op KWO beschreef, ben ik in de loop der jaren tot een nieuwe, en voor mij veel leukere, manier gekomen om winterkarpers te zoeken, namelijk vissen met kunstaas op snoek. Ik wilde niet langer uitgaan van de gepredikte theorieën, maar net als de rest van het jaar de vissen zoeken alvorens ergens mijn lijnen nat te maken. Het feit dat ik tot vijftien jaar geleden vertrouwde op mijn oude, bewezen stekken en de in artikelen genoemde theorieën blind voor waarheid aannam, benadrukte tevens hoezeer ik destijds zat vastgeroest in mijn wintervisserij.

 

Lees verder op mijn KWO-blog

Boustails ook op KWO

Afgelopen najaar ben ik door het team van Karperwereldonline benaderd met de vraag of ik voor hen wilde gaan bloggen. Omdat ik al een eigen blog heb en daar zelf bepaal hoe en wat ik doe, heb ik daar even over moeten nadenken. Een aantal gesprekken volgden en ik ben tot de conclusie gekomen dat beide blogs goed te combineren moeten zijn. Mijn KWO-blogs zullen minder frequent zijn en soms worden gecombineerd met mijn blogs op Boustails. Indien er een blog op KWO verschijnt, zal ik ook hier daarvan melding maken.
Mijn blogs op KWO zijn hier te volgen.