The Transplantables, karpervissen met Boudewijn en Robbe

Twee mannen die de dood in de ogen hebben gekeken, gered zijn door een donororgaan, die beiden op karper vissen, en nu het leven vieren. Man, wat hebben we genoten en gelachen! En we vingen ook nog karper!
Robbe Craeninckx en ik kennen elkaar al wat jaren en ook hij heeft een zware tijd achter de rug, wat uiteindelijk leidde tot een levertransplantatie. Zoals zovelen in onze situatie is ook hij beetje bij beetje aan het opkrabbelen en aan het ontdekken wat hij allemaal wel en niet kan. Uiteindelijk vonden we een moment waarop we beiden beschikbaar en vooral fit genoeg waren. We besloten wat momenten van deze toch wel bijzondere dag vast te leggen; 'The Transplantables'.

Hét Visblad, een rubriek en op de cover!

Plaatste ik onlangs al een bericht dat ik met een fotograaf van Hét Visblad op stap ben geweest, is vandaag vrijgegeven dat één van de gemaakte foto's ook nog eens de cover is geworden! Een rubriek én de cover!
Vanaf donderdag 24 oktober 2013 op de deurmat of verkrijgbaar in de winkels.

In Hét Visblad

Gisteren ben ik een dagje op stap geweest met een fotograaf van Hét Visblad. Vandaag is het volgende op FaceBook geplaatst:

- vissen als vorm van revalidatie -

Na 4,5 jaar wachtlijst kwam er begin 2011 op het nippertje een donorhart beschikbaar voor Amsterdammer Boudewijn Margadant. Een indrukwekkend verhaal. Het is immers nog al niet wat: een harttransplantatie... Gelukkig gaat het sindsdien steeds beter met deze rasechte karpervisser. Sterker nog, Boudewijn kan sinds een tijd - zij het nog aangepast en alleen in korte sessies - gelukkig zijn hobby weer oppakken. Waar karpervissen vroeger louter een passie voor hem was, is het sinds zijn operatie - en tot op de dag van vandaag - zelfs een vorm van revalidatie voor Boudewijn. Wij van de redactie zeggen: RESPECT!

Die korte vissessies leggen Boudewijn ook qua vangsten trouwens geen windeieren. Want zijn vangsten zijn opmerkelijk. De uitdaging van een middagje op pad met onze Visbladfotograaf Milan Rinck durfde deze doorzetter dan ook wel aan...

Gisteren was het dan zover. Of er gevangen is, en hoe deze korte sessie verliep? Je ziet het in het komende Visblad, dat rond 24 oktober op je deurmat ploft.

Boustails goes Denemarken - foto's

Mijn eerste 'vakantie' sinds 2002 zit erop. En ik heb genoten. Snoeihard! Waarom? Kijk maar eens.

Denemarken, here I come!

Mijn eerste en tot nu toe enige 5 kg.

2002 was de laatste keer dat ik op vakantie ben geweest. Daarna was het niet meer verantwoord en nog wat later was ik er gewoonweg niet meer toe in staat door mijn almaar slechter wordende hart.

Nu ik met een nieuw hart telkens stappen kan maken is na letterlijk een eerste stap, een eerste verjaardag, een eerste keer vissen en een eerste kroegbezoek de eerste , weliswaar korte, vakantie daar in mijn hernieuwde leven.

Door andere ogen gezien

Dit artikel is gepubliceerd in Dé Karperwereld nr. 90

Je kruipt en wandelt door het leven, op je zesde leer je vissen en dat doe je tot aan je dood, op je drieëndertigste… Dat is in het kort mijn verhaal.

Als je in een ziekenhuisbed ligt, ‘geketend’ aan slangen en elektroden, en nauwelijks meer op je benen kunt staan door een falend hart, dan ga je bij jezelf na wat je leven eigenlijk voor inhoud heeft gehad. Heb ik alles bereikt wat ik wilde bereiken? Was ik gelukkig? Waar heb ik nu eigenlijk plezier aan beleefd? Wie zijn er belangrijk voor mij? Wat is er eigenlijk belangrijk voor mij? Dat soort dingen. En als vissen een belangrijk deel van je leven heeft uitgemaakt, dan is het logisch dat je ook daarop terugblikt.

 

Nieuw artikel in Dé Karperwereld

In het meeste recente nummer van Dé Karperwereld, nr. 90,  is er weer een artikel van mijn hand verschenen: 'Door andere ogen gezien'.
Een verhaal over mijn strijd tegen de dood en de vangst van onder meer een machtige spiegel.

Je kruipt en wandelt door het leven; op je zesde leer je vissen en dat doe je tot aan je dood; op je drieëndertigste... Dat is in het kort mijn verhaal.

Even uw aandacht!

Het scheelde niet veel of deze vis had mij overleefd

Het is deze week Donorweek, dus besteed ook ik hier natuurlijk even aandacht aan.
Dit is wat ik op mijn Facebookpagina heb geplaatst:

Een memorabele vangst in de herfst van 2012.
Dankzij iemand die zijn of haar hart beschikbaar stelde en mij zodoende het leven schonk!
Mensen, neem een moment om te registreren of je donor wilt zijn. Twijfel je? Lees dan de info op deze site door om je keuze te bepalen.

Oja, eind dit jaar zal mijn boek verschijnen over mijn voormalig leven als hartpatient!

Nu ga ik weer vissen; dankzij mijn donor :)

Eerste jaarcontrole

Ik ben 1 jaar! Alhoewel ik het zelf niet echt zo zie. Anderen wel, dat mag natuurlijk want iedereen ervaart het anders. Toch is zo'n eerste jaar een mijlpaal, want ik heb nu de meest risicovolle periode na de operatie achter de rug, al blijft het opletten.

The Old and the New

2012 is begonnen. Toen ik in november 2010 met Boustails begon had ik geen flauw idee hoe frequent ik iets zou gaan plaatsen en hoe lang ik het bloggen zou volhouden. Zou volhouden? Ja, want eerlijk gezegd ben ik Boustails begonnen omdat ik in mijn 'Couch potato' bestaan iets te doen wilde hebben en ik geen idee had of men wel op mijn blogs zat te wachten. Ik kon in die periode immers zelf niet vissen en slechts een uurtje naar buiten als ik een goede dag had. Daarbij was ik voorheen nogal mediaschuw.

Enerverende twee uur vissen

Schub aan de Screaming Devil

Eerste Kerstdag, een voor mij traditionele visdag, evenals Tweede Kerstdag.
Het zijn dit jaar speciale dagen voor mij omdat ik vorig jaar in deze periode samen met de artsen voor mijn leven aan het vechten was en mijn familie en ik op kerstavond afscheid van elkaar hadden genomen, zo slecht ging het met me. Gelukkig is alles op het allerlaatste moment goedgekomen en daar ben ik mijn donor en de familie onbeschrijfelijk dankbaar voor.

Vandaag kon er dus gevist worden, zij het slechts twee uurtjes, dus wordt er gesnoekt, met Joop. Die wilde na vele dagen blanken wel weer eens vis vangen en ik moest hem leiden.
Iets voor 11.00 uur stoppen we langs het water. Ik ben ultra licht bepakt met mijn onlangs aangeschafte Rapala Swingbag, waarin slechts een kunstaasdoos met twee stuks rubber, drie jerkbaits, vier pluggen en een grote bucktailspinner zitten en een flesje drinken, een onthaaktang en een kunstaasredder.

Í am back!

Het is een tijdje stil geweest van mijn kant, maar zoals enkelen van jullie weten heb ik 3,5 jaar op de wachtlijst voor een harttransplantatie gestaan en vlak voor kerst ging het dermate slecht met me dat ik definitief  in het ziekenhuis  moest worden opgenomen. Daar ging ik snel verder achteruit, wat ertoe leidde dat ik meerdere malen de dood in de ogen heb gekeken. Uiteindelijk kwam er op het nippertje een donorhart beschikbaar en is de operatie goed verlopen. Ik heb nog een lange weg te gaan, maar kan ook weer aan vissen gaan denken! Dit allemaal dankzij iemand die door zijn of haar hart beschikbaar te stellen een ander een nieuw, beter leven gunde! Ook wil ik graag iedereen bedanken voor de steun die ze mij in de afgelopen jaren hebben geboden, waarin artsen samen met mij hebben gestreden voor mijn leven. Vooral de laatste tijd ben ik bedolven onder steunbetuigingen, en daarbij zaten ook vissers die ik niet of nauwelijks ken, en dat zegt toch ook wel iets over ons ’visservolk’. Het krijgen van een tweede kans in mijn leven is het mooiste geschenk dat ik had kunnen krijgen. Ik wil daarom ook iedereen vragen die nog niet heeft aangegeven of ze donor willen zijn hierover nog eens goed na te denken. Meer info is te vinden op: http://www.donorregister.nl/