ROVERS magazine - Polderkastelen met dood aas

Dit artikel is gepubliceerd in BEET/ROVERS editie februari 2014

Het vangen van een snoekbaars in de polder ervoer ik altijd als een gloriemoment. Zeldzaam en alsof ik op dat moment extra goed had gevist. Ik ving ze bijna nooit op de door mij gebruikte kunstaasjes, laat staan op doodaas. Ik vermoedde zelfs dat de grote snoekbaarzen, die vroeger over de polderstelsels heersten, uitgestorven waren. Had ik het dan toch mis?

Het begon allemaal met een zoektocht naar snoek. Opgegroeid met het idee dat je eerder vis vangt als je vist waar de vis zit, hanteer ik meestal een mobiele, zoekende aanpak. Door te beredeneren waarom een snoek zich ergens zou ophouden, valt in de winterperiode al een groot deel van het water uit te sluiten. Voedsel is hierbij naar mijn mening veruit de meest invloedrijke factor.

Prooivissen zoeken dus. Gelukkig kunnen vismaten Rolf en Wouter zich hier ook in vinden, waardoor we onze kennis en krachten kunnen bundelen. Onderling vertrouwen is hiervoor belangrijk, maar daarmee zit het bij ons wel goed. In overleg kiezen we elk een vrij groot gebied om verkennend af te vissen. Na een paar weken evalueren we de boel en leggen we potentiele hotspots naast elkaar. Deze plekken vissen we vervolgens in de late herfst of begin winter (afhankelijk van de watertemperatuur) gezamenlijk af. Eerst met kunstaas, later met dood aas. Zo wordt de buit enigszins eerlijk verdeeld en hebben we alternatieven genoeg als het ergens niet loopt. Door veel af te wisselen van plek en per keer niet te lang te blijven hangen, zullen we de boel ook niet snel ‘kapot’ vissen.

De eerste periode is het dus investeren geblazen, maar als het goed is, betaalt dat zich in een later stadium uit, waarbij we ons kunnen focussen op de plekken waarvan we in ieder geval weten dat er snoek ligt.

Een beauty!

Het zachte weer slingert me tussen karper en snoek. Het snoeken gaat goed, dus is het verleidelijk daarmee door te gaan. Maar ze liggen nog niet bij elkaar. Daarvoor is waarschijnlijk eerst wat ijs op het water nodig. En een écht monster ontbreekt nog. Waarom dan toch die karpers in mijn hoofd? Nou, ik zie ze tijdens het snoeken soms gewoon voorbij zwemmen! Schimmen die zich traag door het water verplaatsen of een kolkje van een wapperende staart.

Wouter en ik gaan voor vier uurtjes op pad. Wat plekken afvissen op snoek, maar waarvan we op twee plekken weten dat we karper kunnen tegenkomen. Een groot kanaal is als eerste aan de beurt. Hier vissen we twee stukken water af. Beiden vissen we hier één hengel met een dode voorn onder de dobber en eentje met kunstaas. Een uur later is er nog niets gebeurt en verkassen we.

Visverscheurende meerkoeten en dynamisch semi-statisch doodazen

Vandaag gaan Rolf en ik weer snoeken met doodaas. Het water behuisd, naast rovers van het meest voorkomende formaat, ook een respectabel aantal nóg grotere en vooral dikke snoeken. Je weet wel, van die breedruggige en hangbuikige. Helaas hebben we er tot op heden nog geen uit deze laatste groep weten te vangen, maar daar moet nu verandering in komen! Het relaas...

<Recap>: De afgelopen seizoenen hebben we het water meerdere malen met vooral kunstaas bevist. We konden snoeken tot in de 'negentig' voor even bewonderen, maar de échte monsters leken hun neus op te halen voor onze al dan niet ratelende en blinkende stukken kunstaas. Enkele sessietjes met driftende dobbers en een dode vis eronder, mondden op niets uit. Pech? Onkunde? Kan allemaal best, maar het zette ons wel aan tot denken. <Einde recap>.

Dagje zoekend doodazen

We hebben de ochtend en het begin van de middag dit keer, Wouter en ik. Om in te komen beginnen we op een bekende plek. Het is nog vroeg, dus kunnen we hier langs de weg nog even rustig ons ding doen zonder aangereden te worden. Tegen verwachting in, is het best taai. Zo nu en dan draait en schiet er een snoek door het wateroppervlak, maar ze lijken gefocust op de kleine, levende visjes. Het blijft toch elke keer apart om te merken dat ze een makkelijke hap laten liggen. Actiever binnentwitchen van het aas levert uiteindelijk een harde aanbeet voor mij op, juist op het moment dat de vis weer zakt. Een mooie mid-tachtiger is het zeker.
Als we na een uur vissen opruimen, wordt Wouter's enige nog in het water drijvende dobber onder getrokken. Het blijkt een lelijk mormel met vergroeiing in de staart.

Wouter's lijkenpikker

Zaterdag, een snoeksessie met Wouter. Zoals steeds beginnen we op nieuwe, potentiële stekken op grootwater. Zo hopen we meer goede plekken te ontdekken en onze keuze in stekken te vergroten. Daarbij, nieuw is bij tijden ook gewoon leuker. Drie haventjes en een vaart verbonden aan datzelfde water, leveren geen aanbeet op. De lucht is onderhand ook aardig opengetrokken. Lekker om te vissen, niet de beste omstandigheden. Ik heb liever wat grauwer weer met snoeken.

Soms loopt het volgens plan

De derde van de dag

Snoektijd! De afgelopen twee weken snoek ik weer regelmatig. Geen lange dagen maken, maar eerder vaak en kort. Twee uurtjes zijn genoeg, al is het om een uurtje netto te vissen. Deze korte tripjes worden besteed aan het zoeken naar nieuwe plekken waar de snoek zich ophoudt. Ook deze winter hebben Wouter, Rolf en ik besloten de handen ineen te slaan en de opgedane informatie te delen. Dat heeft ons afgelopen winter alle drie ons beste snoekseizoen ooit opgeleverd. De opgedane kennis van afgelopen jaar zal uiteraard weer worden ingezet en om nieuwe stekken te vinden hebben we ons zoekgebied uitgebreid.

Film Snoeken met doodaas

Eindelijk is ie daar dan! Het is een compilatie geworden van de laatste paar doodaassessies met Wouter en Rolf. Hier kan je lezen hoe het ons bij een paar eerdere snoeksessies is vergaan.
Veel kijkplezier. Kies uiteraard voor HD kwaliteit.

Einde snoekseizoen, dus een film

Nu ik het vissen op snoek heb afgesloten en de balans is opgemaakt, kan ik niet anders dan zeer tevreden zijn. Er is een haast onbeschofte hoeveelheid vis op de kant gekomen, waaronder enkele 'krokodillen'. Het mooie van dit resultaat is dat het de uitkomst is van een goede voorbereiding en onderling vertrouwen tussen mij en enkele vismaten. Zelden heb ik effectiever kunnen vissen als in deze winter op snoek. Omdat er geregeld momenten waren die we graag nog eens terug zouden willen zien, ging uiteindelijk ook de filmcamera mee tijdens onze laatste doodaassessies. Onze actieve manier van vissen met doodaas bleek het filmen echter te bemoeilijken, maar we hebben toch wat leuke en mooie beelden kunnen maken. Zo wisten we voor de camera zelfs enkele snoekbaarzen in een polderstelsel te vangen en nog een paar mooie snoeken op de kant te krijgen. Over niet al te lange tijd zal de film te zien zijn. 

 

Afsluitend Roofvis-foto-overzicht

Hieronder een afsluitend roofvis-foto-overzicht van enkele momenten uit deze winter die ik nog niet geplaatst had en jullie niet wilde onthouden.

Met recht een kasteel

Snoekdolheid?

Mooie dikkert!

Pfff wat een dag! Rozig en meer dan voldaan zitten Wouter en ik op de bank. We lepelen het laatste beetje erwtensoep op terwijl de laatste foto's van vandaag  op de TV voorbij komen. Het relaas:

We vertrekken naar het water bij het industreterrein van de Vierkantemeterplek. Ik ben benieuwd of er nog snoeken liggen die er nog niet zijn uitgekomen en Wouter zegt sowieso geen nee tegen de snoeken die Rolf en ik er al hebben gevangen. De helft van de vaart is met ijs bedekt, maar we kunnen onze vissen in ieder geval nat maken.

Snoek op de vierkante meter

De meeste van mijn snoeksessietjes bestaan momenteel uit twee of drie uurtjes, maar vandaag gaan Rolf en ik vier hele uren op pad. Ongeveer anderhalf uur daarvan zal ik alleen vissen omdat Rolf's gebit onder handen genomen moet worden.

Pas voor de kant stribbelt hij nog wat tegen en slaat wat met zijn kop

We beginnen bij een sloot waar we tijdens één van onze vele zoektochten een plek hebben gevonden waar witvis zich ophoudt. Een plausibele reden waarom de witvis zich juist hier heeft verzameld kunnen we niet bedenken, want de plek ziet er onder en boven water hetzelfde uit als de rest van de sloot. Maar de witvis zit er en dus ook de rovers. Een eerdere sessie met kunstaas leverde twee snoeken van mid-zeventig op. Een formaat dat mogelijkheden biedt op iets groters, is onze ervaring. Vang je vissen kleiner dan zeventig centimeter, dan zullen de Big Mamma's er waarschijnlijk ook niet liggen.

Stekhoppen voor snoek

Schubbenkleed van een wel heel donkere snoek van vandaag

Ondanks dat de beursdag in Zwolle nog duidelijk voelbaar is, staan Wouter en ik om 10.30 uur bij de eerste stek. We gaan een dagje met lijken driften. Doodaas.nl heeft onze voorns snel en netjes afgeleverd, zodat we ons vandaag geen zorgen over aasvissen hoeven te maken. We vissen beiden een aasvis onder een dobber, die we, zoals vaak de laatste tijd, met de stroming of wind laten meedriften om actief het water af te kunnen vissen.