De visser geconditioneerd? Observaties deel 1

Dit artikel is gepubliceerd in Karper 101

Evalueer jij jezelf als visser wel eens? Heb je plezier in wat je doet? Zijn de vangsten goed? Of staan die tenminste naar jouw mening in verhouding met je geleverde inspanningen? Of had het misschien beter gekund? Kijk je meer naar jezelf of naar anderen? Misschien kan je nog wel beter observeren? Zien we ergens karper zwemmen, rollen of springen bijvoorbeeld? Maar er valt nog zoveel meer te ontdekken! Over het leefgebied van de karper, over zijn gedrag, maar ook over de materialen die je gebruikt om ze te bevissen. Regelmatig ga ik er dan ook met alleen mijn camera’s op uit om zowel onder als boven water te onderzoeken hoe ik mijn benadering kan verbeteren.

Oppervlakte karper - Beet magazine

Weer een publicatie van het Rovers/Beet-magazine waar ik in voorkom. Zowel Mark Noorman als ik werden gevraagd onze visie te geven op het oppervlaktevissen op karper en dat heeft de redactie van Beet in een artikel verwerkt.

Mobiel vissen vanuit de boot

Dit artikel is gepubliceerd in Dé Karperwereld nr. 103

Het vissen mét en in een niet al te grote boot heeft zich al heel wat jaren geleden een vaste plaats binnen mijn visserij verworven. Zelf beschik ik over twee polyesterboten van zo´n vier meter, die op verschillende wateren liggen. Daarnaast heb ik de beschikking over een opblaasbare ‘rubber’ boot. Deze boten geven me de flexibiliteit en wendbaarheid om bijna overal te komen waar ik heen wil. Haast elke visser die zijn of haar geluk in het buitenland beproeft heeft wel een opblaasbare ‘rubber’ boot; het behoort tot de vaste uitrusting. Toch lijkt het gebruik ervan bij de meeste vissers beperkt te blijven tot uitvaren, verkassen en voeren, terwijl boten van dit formaat zich voor zoveel meer lenen.

Karpers op zicht

Voor me zwemt een schooltje karpers in het heldere water. De zonnestralen die door de overhangende takken priemen vergemakkelijken het volgen van de karpers. Op het water is het een drukte van belang door het mooie weer. Verborgen achter struiken en bomen blijf ik lekker uit het zicht en kan ik ongestoord de vissen volgen. Tijd om de hengels klaar te maken.

Hét Visblad, onderwater observeren met de GoPro met filmpje

Onlangs werd ik benaderd door de redactie van Hét Visblad met de vraag of ik een reportage wilde doen over hoe ik het filmen en fotograferen onder water gebruik voor mijn karpervisserij. Het zou mijn tweede 'optreden' in Hét Visblad betekenen. Ik stemde toe en zo kwam het dat ik op een morgen fotograaf Sander Boer de hand schudde en we samen op pad gingen. De uitkomst en het artikel dat ik heb geschreven, is nu te lezen in Hét Visblad augustus 2015; eventueel te koop voor een bescheiden bedrag van €2,50
Dat Sander Boer mooie foto's maakt is een feit. Check Sander Boer Fotografie

Foto-impressie azende karper

Vandaag had ik wat plekjes met Crushies aangevoerd om te kijken of er karper in de buurt zat. Op een plantenvrij stukje, op twee meter diepte, zag ik na een tijdje een karper zwemmen. Snel monteerde ik mijn GoPro op een lange stok en prikte deze in de bodem. Een foto-impressie van wat er zich afspeelde.

Brokken maken aan de oppervlakte

Na een zinderend hete periode is het buiten eindelijk wat beter te verdragen, voor mij in ieder geval, ik heb het niet zo op die hoge temperaturen. Er 'moet' dus gevist worden. In de voorgaande dagen heb ik in de avonduren wat stukken langs diverse wateren gefietst. Overal trof ik karpers aan de oppervlakte aan, maar echt actief gedroegen ze zich niet. Ik heb wel wat trucjes achter de hand en vaak is geduld opbrengen daarbij de sleutel.

Ze liggen weer aan de oppervlakte!

Het is prettig warm, dus een mooie gelegenheid om wat aan de conditie te doen. In mijn geval gewoon, in normaal, relaxt tempo een stukje fietsen. Het nuttige wordt dus met het aangename gecombineerd. Tevens een mooie gelegenheid om de nieuwe telg van Fortis Eyewear te beoordelen. Na een tijdje twijfelen heb ik er toch maar eentje aangeschaft. De prijs weerhield me er ook een beetje van omdat 'vis-zonnebrillen' bij mij meestal niet al te lang heel blijven. Ongeveer anderhalf jaar is mijn record... Zoals altijd gaat ook mijn camera mee.

Filmserie Boustails' Stalkingtales part 3

Het derde deel van Boustails' Stalkingtales is er. Afvallend blad, dalende lucht- en watertemperaturen, geuren van rottend blad en paddenstoelen; herfst dus. Als ik langs het Reigersdomein loop, merk ik een deining onder wat bladeren op het water op. Als vanzelf houd ik mijn pas in en speur het water af. Een happende karper tussen wat samengedreven bladeren, verderop een schim. Ze zitten hoog! 'Mooi' en ik loop door. In mijn hoofd vormt zich onderhand en eerlijk onbedoeld een plannetje. Vissen lag namelijk niet in de planning. Een half uur later ben ik thuis en pak mijn hengel, schepnet, struinmatje en struindoosje. Als ik een zakje aas uit een emmer pak valt mijn oog op een opengebroken zak Zig iT, zig-mix. Die kan wel eens van pas komen!

Met de neus in de boter; voorjaarskarper onderwater

Soms ben je op het juiste moment op de juiste plek. In het gelukkige geval ben je dan aan het vissen, maar vaak ook niet. Het laatste is deze keer het geval. Ik maak een rondje langs diverse wateren, gewoon om even buiten te zijn. Zoals bijna altijd heb ik een camera mee. Dit keer slechts mijn GoPro om wat beelden van watervlooienwolken en ander onderwaterleven te kunnen maken. 'Ken het voedsel en gedrag van uw doelwit' weet je wel. Daarbij heb ik het plan opgevat om wat potentiële stekken onder water te filmen nu de helderheid voor even dankzij de watervlooien is toegenomen. Van het laatste komt het echter niet meer...

Struinen, de vangst van een grijsaard

Struinen! Onderhand kan ik het lichamelijk wat beter aan en aangezien het uiteindelijk toch de visserij is waar mijn hart ligt, doe ik het weer wat vaker. Nu de zon vandaag schijnt en de ondiepere sloten opwarmen, zullen de vissen die geheid opzoeken of anders ten minste de bovenste waterlagen. De laatste meters lijn worden vervangen en een haakmaatje 6 wordt aangeknoopt. De voertas is gevuld met hondenbrokken en een halfje bruinbrood. Sneetjes dit keer en geen ongesneden.

Criminele zaken en een ontsnapping

Twijfel. Struinhengel of de korte afstandhengeltjes? Drie uurtjes de tijd. Rondrijden of twee plekjes afvissen? Struinen!

Eerste water zie ik al gauw drie schubjes rondzwemmen en zelfs af en toe een hap op de bodem nemen. Formaat is wel heel klein, dus ik ga door. Tweede water niets te zien. Derde water. Twee schubs van mooi formaat liggen apathisch in de zon. Een kwartiertje later houd ik het voor gezien en rijd ik door.
De lelies groeien hier hard. Al snel vind ik wat karpers. Geen grote en sommigen opvallend mager. Waarschijnlijk vissen van het vaste bestand, meer polderschubs en niet de grootwaterberen die er elk moment in zullen trekken. Dan valt mijn blik op een karper. 'The Mothership' of all karpers hier. Brede rug, nóg bredere buik en dik drie leliebladeren lang. Ik rijd door en zet mijn fiets op de dichtstbijzijnde brug op slot.

Winterse schoonheden

De laatste jaren greep ik 's winters veelal naar de snoekstokken en witvishengels om aasvissen te vangen. Een leuke, welkome afwisseling en vooral bij het witvissen bleek het belang van een juiste aanpak en de te bevissen diepte om écht succesvol te zijn. Deze winter echter, was mijn snoekmanie van niet al te lange duur. Om 'into het snoeken' te komen en vervolgens te blijven, heb ik koude nodig. Winterse taferelen zoals sneeuw, ijs, pijnlijke vingers en een druipneus. Hoopvol, maar zelfverzekerd begon ik met vismaten Rolf en Wouter aan een, wat zou moeten worden, snoekseizoen als nooit tevoren. De aanpak van afgelopen winter mondde in een schandalige hoeveelheid gevangen rovers uit, dus dat zou wel goed moeten komen. En ook nu vingen we weer veel rovers, van klein tot groot. De winter gaf echter niet thuis. Een aantal maal zag ik karper voorbij zwemmen terwijl ik mijn kunstaasje binnendraaide of naar de doodaasdobber keek. Dat gaat op den duur dan toch echt knagen. Geen échte winter en ook nog eens karpers zien zwemmen. De snoekstokken werden dus steeds vaker voor karperhengels ingeruild.

Watervlooienexplosie!

Naar mijn ervaring is er in mijn omgeving twee keer in het jaar een watervlooienexplosie. Onlangs was de eerste. De vissen een boilie of maiskorrel voorschoten heeft geen enkele zin. Een broodkorst of kattenbrok wordt bijna altijd genegeerd. Een foampje, zogenaamde Zig Bug of kunstvlieg biedt een enkele keer soelaas.
Meer info over de watervlo kan je hier vinden.
Hier een filmpje gemaakt met een oud fototoestel (excuus voor de kwaliteit) en wat foto's.

Zoals te zien is happen de karpers alleen in het licht. Dit is omdat de watervlooien zch daar bevinden. 's Nachts zul je grotere dichtheden op de plekken aantreffen waar straatverlichting in het water schijnt.

Een poeltje, een buis en karper

De zoektocht naar karper is vandaag tot nu toe vruchtloos gebleven. Zoals altijd in het voorjaar, neem ik ook nu weer even de tijd om 'het Poeltje', zoals ik het noem, goed te scannen. Het is een onooglijk watertje. Foeilelijk en ondiep, slechts 30 tot 40 cm. en op één hoekje na omsloten door kantoorpanden. Willen de karpers hier komen, dan zullen ze door veertig meter buis moeten zwemmen. Deze is vanaf de kant nauwelijks waarneembaar, maar verraadt zich door een zachte in- en uitstroming. De buis verbindt het poeltje met een gracht.

IJskoude karpers onder de hengeltop 3; Witlip

Witlip tijdens onze 2e ontmoeting

Witlip, deze lange schub zwom afgelopen winter vijf eerdere keren voor de lens van mijn camera's, soms zo dichtbij dat ik hem had kunnen aanraken. Hij bleek een 'loner'. Eén maal zwom ie in gezelschap van twee andere vissen, maar verder telkens alleen. En nu, na meerdere malen gemazzeld te hebben door steeds een brokje naast die met mijn haak te pakken, is ie de Sjaak. Witlip hangt in mijn handen terwijl Rolf de camera's hanteert.

De Sloeplul

De weersvoorspelling is uitgekomen! De zon straalt als niet eerder dit jaar en het is zowaar aangenaam. Zoals gepland zit ik om 11.30 uur op mijn fiets voor een rondje karpers zoeken.

Het eerste stuk water lijkt uitgestorven en als ik wat Crushies en 15 mm-boilies voer verschijnen er uit alle hoeken en gaten meerkoeten en eenden. Kansloos dus.
Bij de volgende plek aangekomen zoek ik dekking achter wat struiken. De lichtstralen die door de bomen en struiken breken bereiken de bodem. Een paar meter uit de kant ontwaar ik een stofwolk. Als dan ook nog eens een torpedoschub voor mijn voeten opduikt weet ik genoeg.

IJskoude karpers onder de hengeltop 2 incl. film

Sneeuw boven water, azende karpers onder water

Het feit dat mijn tripjes langs het water zich beginnen uit te betalen zorgt ervoor dat ik merkbaar fanatieker word. Ik besluit mijn zoekgebied wat verder uit te breiden, maar me wel op de grote watersystemen te blijven concentreren. Twee trips weet ik geen karper te spotten, wel voer ik op elke plek waar ik tot nu toe vis heb gezien een handje Crushies en 15 mm bollen. Niet alleen voor het gevoel, maar ook om te zien of er iets is langsgekomen.

Het kan bijna weer, karper op kattenbrokken

De grote schub, dik in de dertig geschat

Omdat de temperaturen maar niet lijken te willen stijgen, hier een oppervlaktefilmpje uit een eerder voorjaar. Het verhaal achter dit filmpje is als volgt:

Een stukje verderop lagen een beer van een schub en een kleinere spiegel te zonnen. Ik 'offerde' de vis uit het filmpje dus op door hem niet te vangen, in de hoop dat hij de andere twee mee aan het azen zou krijgen zodat ik misschien wel een kans zou krijgen op de grote schub. 'Zien eten doet eten' dus.

IJskoude karpers onder de hengeltop 1

En wéér sneeuwt het! Fietsers en wandelaars passeren achter me diep weggedoken in hun jassen als ik dit keer de struiken in stap. Ik ben nu een dik uur aan het speuren en heb ondertussen vele kilometers langs het water afgelegd, maar nog nergens enig teken van karper. Het is ook niet elke keer raak, maar als ik er dan eindelijk een paar vind, is de voldoening zo groot dat alle inspanningen zijn vergeten.