Carp and the City; the movie - part 2

'Carp and the City' is een serie die is voortgekomen uit korte avondjes vissen in het centrum van de stad. Een mooie en interessante visserij met zijn eigen charme, compleet anders dan de omgeving die we doorgaans prefereren.

Carp and the City part 2 is coming!

Een hele tijd geleden kondigde ik de komst van drie nieuwe Boustails films aan: De langverwachte Carp and the City part 2, maar ook de film van Project Area 51 en Grootwatervissen. Nu is dan eindelijk de eerste van drie gereed: Carp and the City part 2! Woensdag aanstaande gaat ie live!

Nog even de trailer van deze drie films:

Filmserie Boustails' Stalkingtales part 3

Het derde deel van Boustails' Stalkingtales is er. Afvallend blad, dalende lucht- en watertemperaturen, geuren van rottend blad en paddenstoelen; herfst dus. Als ik langs het Reigersdomein loop, merk ik een deining onder wat bladeren op het water op. Als vanzelf houd ik mijn pas in en speur het water af. Een happende karper tussen wat samengedreven bladeren, verderop een schim. Ze zitten hoog! 'Mooi' en ik loop door. In mijn hoofd vormt zich onderhand en eerlijk onbedoeld een plannetje. Vissen lag namelijk niet in de planning. Een half uur later ben ik thuis en pak mijn hengel, schepnet, struinmatje en struindoosje. Als ik een zakje aas uit een emmer pak valt mijn oog op een opengebroken zak Zig iT, zig-mix. Die kan wel eens van pas komen!

Welcome to the carp's world!

State of mind

In Dé Karperwereld nr. 94 is er een artikel van mij gepubliceerd over mijn mindset bij het vissen.

Groot water. De aanblik alleen al doet velen in vertwijfeling vervallen. De enorme weidsheid biedt veelal weinig aanknopingspunten en periodes waarin je niets fout lijkt te kunnen doen, gaan ogenschijnlijk zonder reden over in tijden van blanken. De moeilijkheidsgraad zit hem hier voornamelijk in mentale weerbaarheid.

Wat zwemt er? Zit hier wel vis? Komen ze hier wel langs? Wat zijn de aastijden? Welk aas is het beste? Welke rig? Waar moet ik vissen? Allemaal vragen waar veel vissers graag antwoord op hebben voor ze ergens hun rigs nat durven maken. Zekerheid dus. Magazines, filmpjes, internet en direct op de man af vragen bieden uitkomst. Maar leveren die wel de gewenste informatie op? En hoe betrouwbaar is die dan? Er zijn weinig grootwatervissers bereid om hun eigen glazen in te gooien. En terecht, want ook zij hebben hun kennis waarschijnlijk met vallen en opstaan vergaard.

The perfect Carp; Goldie

Het is warmer dan ik had ingeschat en als ik mijn spullen in het hoge gras heb neergezet trek ik eerst mijn trui uit. Ik heb twee dagen voorgevoerd en ondanks dat ik tijdens het voeren en het half uurtje dat ik bleef hangen geen teken van karper heb gezien, heb ik er vertrouwen in. Voor ik de boel in orde maak voer ik een twintigtal boilies verspreid voor en in de rietkraag. Dat zal de eventueel wachtende vissen alvast bezig houden. Een derde plekje, ik noem het mijn 'uitwijkplekje' voorzie ik van drie hele boilies en wat boiliekruim.

Twee nachtjes aan de waterkant

Een half uur na inwerpen is het al raak. Een afgepaaide, typische grootwaterschub zorgde voor de nog niet verwachte consternatie. We waren de tent nog aan het opzetten en het waadpak lag nog niet klaar. Uiteindelijk liep het allemaal goed af en poseer ik kort met de vis.

Met bonkend hoofd

In het donker voeren voor een nieuw projectje. Gehurkt sluip ik achter de halve meter hoge opkomende rietkraag langs de oever. De concurrentie zit aan de overkant onderuitgezakt op 'scherp'. Af en toe licht het oranje schijnsel van zijn sigaret fel op. Ik herken hem. Het is een notoire aflegger. Oppassen dus. Zijn manier van vissen, maar duidelijk niet de mijne. Wel hoogst irritant. De boiliezak kraakt luider dan ik zou willen, maar het geluid lijkt aan mijn concurrent voorbij te gaan. Eén voor één gooi ik de bollen sneaky vlak voor de rietkraag in het water. Ik heb er lol in. De 'plop' die elke boilie bij het te water gaan produceert, lijkt aan de overkant niet te worden opgemerkt. Zo creëer ik een spoortje van ruim dertig meter en is mijn plastic tas aan het einde een kilootje lichter.

Met de neus in de boter; voorjaarskarper onderwater

Soms ben je op het juiste moment op de juiste plek. In het gelukkige geval ben je dan aan het vissen, maar vaak ook niet. Het laatste is deze keer het geval. Ik maak een rondje langs diverse wateren, gewoon om even buiten te zijn. Zoals bijna altijd heb ik een camera mee. Dit keer slechts mijn GoPro om wat beelden van watervlooienwolken en ander onderwaterleven te kunnen maken. 'Ken het voedsel en gedrag van uw doelwit' weet je wel. Daarbij heb ik het plan opgevat om wat potentiële stekken onder water te filmen nu de helderheid voor even dankzij de watervlooien is toegenomen. Van het laatste komt het echter niet meer...