Een eerste wintersessie

Het was alweer even geleden dat Rolf en ik gezamenlijk met hengels aan het water waren. Vandaag doet zich weer een mogelijkheid voor en dat biedt tevens de gelegenheid om de nieuwe King Prawn boilie van ons beider aassponsor bij winterse watertemperaturen in te zetten. De watertemperatuur is namelijk onder de 10 graden gedoken en dan spreek je wat mij betreft over wintervissen. Niet of het sneeuwt of vriest boven water. Om het onszelf iets gemakkelijker te maken, hebben we ditmaal niet voor het grote water gekozen en heb ik twee dagen geleden een halve kilo verspreid gevoerd op alle interessante plekken in een gebied van 100x150 meter. De halve kilo zou net genoeg moeten zijn om het voer te herkennen en de vissen te activeren, tenminste, dat is onze theorie.

Vreemde voorvallen

Een avondje vissen met Wouter. Ondanks de lage watertemperatuur besluiten de we de avond voorafgaand nog wat te voeren. Logistiek gezien is dit eenvoudiger voor Wouter om te doen en hij neemt de taak voor zijn rekening. Ter compensatie verzorg ik het avondeten langs de waterkant.

Na een lange wandeling en wat werk kunnen we eindelijk onderuit zakken. De hengels liggen in, het eten pruttelt. We zijn laat. Filerijden gooide roet in onze plannen. Anyway, 19.50 uur, we liggen in en hebben tot 23.00 uur.

Net als ik het eten opschep, een run op mijn rechter hengel. Veel doet de vis niet en deze ligt dan ook snel op de mat. Daar loopt de vis leeg. Met ons voer. Ongelooflijk, wat heeft deze liggen schransen! Snel maken we een foto en zetten het beest terug.

Het Andere Vissen

Alweer een tijd geleden heeft er een artikel van mij in Dé Karperwereld nr. 77 gestaan. Voor hen die het niet gelezen hebben, maar toch graag willen, hierbij.

Een paar jaar geleden kwam ik tot de conclusie dat er een omslag in mijn karpervisserij moest plaatsvinden omdat mijn enthousiasme aan het afnemen was. Ik miste het avontuur en wilde weer vaker die jeugdige verwondering ervaren die ik als klein kind had. Mede door mijn steeds drukker wordende leven werd ik genoodzaakt om efficiënter met mijn vistijd om te gaan, waardoor zaken als voorbereiding en aanpak in een vast stramien verliepen. Ik ving mijn vissen, dus was ik goed bezig. Avontuur, nieuwsgierigheid en verwondering echter, werden daardoor steeds meer naar de achtergrond gedrongen, terwijl vissen juist leuk is omdat vissen meer is dan vissen vangen alleen. Daarom besloot ik om te kijken wat er nog meer binnen mijn visserij zou passen dat mij weer meer plezier en beleving in het vissen kon brengen. De oplossing was eigenlijk heel simpel: ik ging er vaker opuit zonder mijn hengels. Al gauw bestond mijn standaarduitrusting voor deze ‘vissessies’ uit een polaroidbril, een fotocamera en een filmcamera.

Filmtrailer karperfilms 2013

Er zullen de komende periode nog een paar films uit komen. Zo hebben jullie al een tijd de film van het AREA 51-project dat ik samen met Rolf in de afgelopen winter viste tegoed. Daarnaast heb ik met Wouter in de stad gevist en zal het tweede deel van Carp and the City vorm gaan krijgen en er is natuurlijk mijn grootwatervisserij. Hier alvast een voorbode van de komende filmbeelden. Stay tuned en abonneer je op mijn YouTubekanaal om niets te missen.

De afsluiting

De watertemperatuur is aan het dalen, merkbaar voelbaar als je lagere tijd in het water doorbrengt. Het lelieveld waar ik in vis is aan het afsterven, wat het binnenhalen van de karpers een stuk vereenvoudigd. Maar zitten ze er nog? Of houden ze zich nu een paar kilometer verderop op? De laatste middagsessie leverde niets op. Ondanks dat de tekenen er de voorgaande twee sessies al waren met het afnemende aantal aanbeten, kwam de blank toch onverwacht. Het kan zomaar gebeuren natuurlijk, maar is er een verklaring voor de omslag?

Hét Visblad, een rubriek en op de cover!

Plaatste ik onlangs al een bericht dat ik met een fotograaf van Hét Visblad op stap ben geweest, is vandaag vrijgegeven dat één van de gemaakte foto's ook nog eens de cover is geworden! Een rubriek én de cover!
Vanaf donderdag 24 oktober 2013 op de deurmat of verkrijgbaar in de winkels.

Film 'The Two Hour Project' (2-uren project)

Eindelijk is ie daar dan! Een impressie van de twee uur durende sessietjes. Rauw, gewoon zoals het is, zonder flitsende poespas.
Wil je de verslagen nog eens doorlezen, kijk dan hier.
Ik zou zeggen: zet 'm op de hoogste resolutie en zak 25 minuten onderuit.

Carp and the City part 17

Omdat Wouter en ik de afgelopen tijd niet al te veel mogelijkheden hebben gehad om in de stad te vissen, is het aantal stadssessies dit jaar beperkt gebleven. We hebben er dan ook goede zin in als we naar 'Het Café' rijden. Een stek die we niet eerder bevist hebben en na vanavond misschien ook wel nooit meer aan zullen doen. De stek ontleent zijn naam aan een 'postzegeltje' gras naast een brug waaronder zwervers tijdelijk huizen. Mannen met hun flessen en blikken goedkoop bier tussen fietsen, karretjes en oude matrassen en kartonnen dozen.

Er zijn mooiere plekken om te vissen. Er zijn echter weinig plekken waar een beperkt aantal boten passeert en daar hadden we na de twee voorgaande slechte ervaringen even geen zin in. Leeggesleurde molens, bijna kapotgevaren hengeltoppen en beschonken en/of onervaren mensen aan het roer. Vanavond een rustiger stek dus.

The Dark One

De kou dringt door mijn waadpak heen en het is lang zo prettig niet meer om de hele tijd in het water te staan of zitten. De sessie is ondertussen drie uur op weg. Elk half uur werp ik opnieuw in om te kijken of de krabben mijn haakaas hebben gevonden. Dat houdt me redelijk warm, maar ik merk dat mijn spieren stijver worden. Telkens zijn minimaal twee van de drie boilies aangevreten of verdwenen. Ik geeft het nog een uurtje, dan pak ik in.

Geen tekenen meer van tussentijds stekbezoek. Mocht het echt een andere visser zijn, dan dan zal ie met het krabbengeweld wel snel opgeven. Het is alleen jammer dat het geen ongelukje zou kunnen zijn, mocht er hier iemand met hengels belanden. Ach, ik heb hier goed gevangen en er wachten andere uitdagingen.