Oppervlakte karper - Beet magazine

Weer een publicatie van het Rovers/Beet-magazine waar ik in voorkom. Zowel Mark Noorman als ik werden gevraagd onze visie te geven op het oppervlaktevissen op karper en dat heeft de redactie van Beet in een artikel verwerkt.

Review van mijn boek op Pendingen

Penvissen is een discipline die heel langzaam terrein herwint binnen de karpervisserij. Zelf vind ik het vissen met de pen en het oppervlaktevissen de mooiste manier om karpers te belagen, maar tegenwoordig belet mijn fysiek me helaas deze manier frequent te beoefenen. Met plezier lees ik dan ook de ervaringen en belevenissen van andere fervente penvissers. Herkenning is bij het lezen van hun avonturen hét sleutelwoord. Michael Schaper is een van die mensen die zijn gedachtegangen en belevenissen deelt op zijn blog 'Pendingen' en naar mijn mening is hij één van de voorgangers van de huidige penvisgeneratie.

Brokken maken aan de oppervlakte

Na een zinderend hete periode is het buiten eindelijk wat beter te verdragen, voor mij in ieder geval, ik heb het niet zo op die hoge temperaturen. Er 'moet' dus gevist worden. In de voorgaande dagen heb ik in de avonduren wat stukken langs diverse wateren gefietst. Overal trof ik karpers aan de oppervlakte aan, maar echt actief gedroegen ze zich niet. Ik heb wel wat trucjes achter de hand en vaak is geduld opbrengen daarbij de sleutel.

Ze liggen weer aan de oppervlakte!

Het is prettig warm, dus een mooie gelegenheid om wat aan de conditie te doen. In mijn geval gewoon, in normaal, relaxt tempo een stukje fietsen. Het nuttige wordt dus met het aangename gecombineerd. Tevens een mooie gelegenheid om de nieuwe telg van Fortis Eyewear te beoordelen. Na een tijdje twijfelen heb ik er toch maar eentje aangeschaft. De prijs weerhield me er ook een beetje van omdat 'vis-zonnebrillen' bij mij meestal niet al te lang heel blijven. Ongeveer anderhalf jaar is mijn record... Zoals altijd gaat ook mijn camera mee.

Filmserie Boustails' Stalkingtales part 3

Het derde deel van Boustails' Stalkingtales is er. Afvallend blad, dalende lucht- en watertemperaturen, geuren van rottend blad en paddenstoelen; herfst dus. Als ik langs het Reigersdomein loop, merk ik een deining onder wat bladeren op het water op. Als vanzelf houd ik mijn pas in en speur het water af. Een happende karper tussen wat samengedreven bladeren, verderop een schim. Ze zitten hoog! 'Mooi' en ik loop door. In mijn hoofd vormt zich onderhand en eerlijk onbedoeld een plannetje. Vissen lag namelijk niet in de planning. Een half uur later ben ik thuis en pak mijn hengel, schepnet, struinmatje en struindoosje. Als ik een zakje aas uit een emmer pak valt mijn oog op een opengebroken zak Zig iT, zig-mix. Die kan wel eens van pas komen!

Struinen, de vangst van een grijsaard

Struinen! Onderhand kan ik het lichamelijk wat beter aan en aangezien het uiteindelijk toch de visserij is waar mijn hart ligt, doe ik het weer wat vaker. Nu de zon vandaag schijnt en de ondiepere sloten opwarmen, zullen de vissen die geheid opzoeken of anders ten minste de bovenste waterlagen. De laatste meters lijn worden vervangen en een haakmaatje 6 wordt aangeknoopt. De voertas is gevuld met hondenbrokken en een halfje bruinbrood. Sneetjes dit keer en geen ongesneden.

Criminele zaken en een ontsnapping

Twijfel. Struinhengel of de korte afstandhengeltjes? Drie uurtjes de tijd. Rondrijden of twee plekjes afvissen? Struinen!

Eerste water zie ik al gauw drie schubjes rondzwemmen en zelfs af en toe een hap op de bodem nemen. Formaat is wel heel klein, dus ik ga door. Tweede water niets te zien. Derde water. Twee schubs van mooi formaat liggen apathisch in de zon. Een kwartiertje later houd ik het voor gezien en rijd ik door.
De lelies groeien hier hard. Al snel vind ik wat karpers. Geen grote en sommigen opvallend mager. Waarschijnlijk vissen van het vaste bestand, meer polderschubs en niet de grootwaterberen die er elk moment in zullen trekken. Dan valt mijn blik op een karper. 'The Mothership' of all karpers hier. Brede rug, nóg bredere buik en dik drie leliebladeren lang. Ik rijd door en zet mijn fiets op de dichtstbijzijnde brug op slot.

Voor de donkere uurtjes; Betalights en Kitmarkers

Licht in de duisternis
(Foto copyright Kitmarkers.nl)

Zodra het donker wordt kom je bij het penvissen al snel in de problemen doordat je je dobber niet meer (goed) kunt zien. Hiervoor zijn kant en klare lichtdobbers op de markt die op batterijen werken. Deze heb ik door de jaren heen een aantal maal gebruikt, maar uiteindelijk afgeschreven. Wat mij betreft zijn deze te lomp. Of laat ik het zo zeggen, ik ben er nog geen tegengekomen die me bevalt. Om toch subtiel te kunnen vissen en het liefst met de pennetjes die ik overdag gebruikte, brak ik een deel dat net iets groter was dan een breekstaafje van de antenne van mijn dobber af. Zo kon ik een breekstaafje door middel van een stukje siliconenslang bevestigen zonder dat de pen uit balans raakte. Het nadeel van breekstaafjes is echter dat ze maar ongeveer een uur of tien meegaan. Genoeg voor een nachtje penvissen, maar je kon ze maar eenmalig gebruiken. Er zaten twee staafjes in een zakje en als je de tweede niet vrij kort na openen gebruikte, kon je deze weggooien.

Even snel tussendoor

Het is warm en ik ben het toetsenbord en beeldscherm ook wel zat, dus is het tijd voor wat anders. Over iets minder dan vier uur staat een afspraak. Een 2-uren sessietje doen? Het is eigenlijk wel weer eens tijd om rond te fietsen met een hengel in de hand. In de vriezer ligt nog een voorraadje voorgeknipte stukken broodkorst die kunnen dienen als haakaas. Twee gewone sneetjes witbrood dienen als voerbrood en ik steek ook een restantje kattenbrokken in mijn tas. Het wordt de komende twee uur pakken wat ik pakken kan.

Oppervlaktevissen - Succes doortrekken

De vlokvis, groter dan ik dacht

Na de zo succesvolle middagsessie van gisteren ben ik weer op pad. Als je de mogelijkheid hebt, waarom dan niet het succes proberen door te trekken? Op weg naar het water scoor ik bij de bakker een halfje bruin ongesneden. Bruin omdat iedereen met wit vist. Een voorraadje oude sneetjes brood dient als voerbrood.

Evenals gisteren is er in het begin van de sloot geen teken van karper te ontdekken. Pas halverwege weer de eerste kolken en deiningen, al gaat het er een stuk minder heftig aan toe dan eerder. Van kruisende en happende karpers echter nog geen spoor. Misschien komt dat nog zodra de zon op het water schijnt. Die moet eerst boven de bomen uitkomen. Duurt nog een kwartiertje, schat ik.

Oppervlaktevissen - Juiste moment, juiste plaats

Het is rond het middaguur als ik de deur uit stap. Mijn struinspullen gaan mee, al heeft de tocht meer als doel om wat stukken water te verkennen voor komende twee-uurs sessies. Daarover een andere keer meer. Het waait flink, maar dat is wel zo aangenaam met de heersende temperatuur. Na wat wateren bezocht te hebben, besluit ik een kijkje bij een met lelies begroeide sloot te nemen. Goede kans dat ik hier wat karpers zie. Een flink stuk omrijden, maar met de heersende omstandigheden kan ik er misschien wel een vis meepakken.

Weer struinend eropuit

Eindelijk schijnt de zon weer en de luchttemperatuur is zowaar al voor de derde dag achtereen boven de 16 graden gestegen. Naar buiten dus, zelfs al is het voor slechts drie uurtjes. Nu zijn het nog vooral momentopnamen waarvan je het hebben moet, dus gaat mijn voorjaarsmotto 'toeslaan als het kan' gaat nu nog meer op, waar ik na de paai vaak genoeg vissen 'laat schieten' om een ander doel te bereiken.

Ik fiets mij bekende potentiële voorjaarshotspots af. Dit zijn overigens niet per definitie de ondiepste plekken. In het tweede slootje dat ik aandoe, zie ik de eerste. Geen buffel, maar vis is vis en hij hapt zo af en toe wat flauwig naar blaadjes en ander vuil.

Het kan bijna weer, karper op kattenbrokken

De grote schub, dik in de dertig geschat

Omdat de temperaturen maar niet lijken te willen stijgen, hier een oppervlaktefilmpje uit een eerder voorjaar. Het verhaal achter dit filmpje is als volgt:

Een stukje verderop lagen een beer van een schub en een kleinere spiegel te zonnen. Ik 'offerde' de vis uit het filmpje dus op door hem niet te vangen, in de hoop dat hij de andere twee mee aan het azen zou krijgen zodat ik misschien wel een kans zou krijgen op de grote schub. 'Zien eten doet eten' dus.

KARPER Observaties, doe er je voordeel mee!

Een tijd geleden is er weer een artikel van mijn hand verschenen in KARPER magazine 74.

Het grootste deel van mijn visserij bestaat uit observeren. Omdat ik het leuk vind om te doen, maar nog meer omdat ik er veel van leer en daardoor effectiever kan vissen. Observaties zijn weliswaar momentopnamen en ‘kosten’ je misschien wel eens vissen, maar als je veel observeert zal je op de langere termijn meer vis in kortere sessies kunnen vangen.

Filmserie Boustails' Stalkingtales part 2

We zijn bij het tweede deel van Stalkingtales aanbeland. De afgelopen periode heb ik regelmatig een poeltje bezocht waar gedurende een paar dagen verschillende mooie vissen verbleven. Deze unieke situatie wilde ik ten volle benutten om ze in alle rust te bekijken en dus werd er niet gevist. Uiteraard nam ik wel een hengel mee voor het geval ik onderweg ergens een vis zag.
Op een van deze dagen was het Rolf die me belde om te zeggen dat ik meteen naar hem toe moest komen. Ik trof hem hangend in een boom aan, waar hij goed zicht had op een aantal vissen. Om ze vast te houden had hij zijn laatse boterham met oude kaas opgeofferd...

Oppervlaktekarpers!

Voor de liefhebbers hier een paar vissen die goed op de brokken zaten.

Het Beest

Een paar dagen geleden zag ik een schub loom tegen de kant in wat plantenwortels happen. Naarmate ik dichterbij kwam werd ik me meer bewust van de omvang van de vis. Hij imponeerde niet zozeer door zijn lengte, maar vooral door zijn hoge bouw. Ik noemde de vis voor mezelf Het Beest.

Vandaag begon met een conditie/looptest in het revalidatiecentrum. Deze heb ik elke drie maanden om te kijken of ik nog vooruitgang boek. Ik kwam dan ook redelijk vermoeid thuis, maar moest gewoon even een paar uurtjes naar buiten. Maar waarheen? Zou Het Beest nog in hetzelfde gebied rondzwemmen? Keuze gemaakt.

Je ziet het, je pakt het; Het geheim van een goed duo

Gisteravond belde Rolf op. 'Ben je buiten? Nee? Ga dan nu eens naar buiten. Ruik je dat? Voel je dat?' Ik stap naar buiten. 'Karper jongen!'

03.10 uur. Ik ben wakker. Zal ik gaan? Nee, toch maar niet. Laat ik verstandig doen.
04.35 uur. Weer ben ik wakker. Buiten kondigen vogels het begin van de dag aan, mijn favoriete moment. Zal ik..?
06.55 uur. Ik moet in slaap gevallen zijn, maar nu ben ik klaarwakker. Het geeft me de gelegenheid alvast rustig wat dingen doen zodat ik de rest van de dag zelf de invulling kan bepalen.

Om half acht stap ik de bakkerij binnen en koop er wat croissants, een krentenbol en een halfje wit. De lucht zit vol karpervibraties. Vroeger had ik dat al, van die dagen waarop alles goed voelde, ik niets dan rust voelde en wist dat het vandaag goed zou komen. Om negen uur heb ik alles afgerond en ga ik op weg.

Filmserie Boustails' Stalkingtales part 1

Een van de vissen uit de afgelopen periode

Eerder dit jaar had ik beloofd een serie filmpjes te maken over mijn struinvisserij.
Dat is dus geworden Boustails' Stalkingtales.

Er is veel gebeurd in de afgelopen  dagen en dat in een periode die zich kenmerkt door momentopnamen. De vissen trekken, zoeken elkaar op en vertonen paaigedrag. Een kwartier te vroeg of te laat ergens aanwezig zijn maakt nu het verschil tussen een kans krijgen of niet.

Als mannen kinderen worden part 2 of 2

Sommige vissen hebben de winter nog niet helemaal van
zich afgeschud.

'Ergens in de middag begint de wind iets aan te trekken en komt er een rustige kabbel op het water te staan. Ik krijg een beetje hoop. Meer en meer karpers lijken de bovenste waterlagen te verlaten en na een tijdje zie ik de eerste karper voorzichtig azen op mijn voerplekje van mini-pellets.' Zo eindigde het eerste deel van dit sessieverslag.

We gaan verder.