Stormkarpers!

Er raast een storm over Nederland. Op weg naar het water moet Wouter de auto continu bijsturen om hem op de weg te houden. Drie kwartier later draaien we de parkeerplaats op. Boomtakken klapperen luid tegen elkaar aan, de grond is bezaaid met afgeknapt en gespleten hout. We laden alles op de kar en lopen naar de eerste plek. Best link nog zo onder de bomen! Onze aanpak voor de komende tijd hebben we al eerder deze week vastgesteld. Instant vissen, max 1,5 uur per plek, waarvan minimaal een uur netto vistijd; de tijd dus dat onze rigs in het water liggen. De resterende dertig minuten dienen voor opruimen / neerzetten spullen en verkassen naar de volgende plek.

Winterkarper in het Takkenwater?

Het is alweer een tijdje geleden dat ik bij het Takkenwater ben geweest. Dat heeft niet alleen met mijn fysieke gesteldheid te maken gehad, maar ook met de wintersterfte die er had plaatsgevonden. Jaren lang heb ik er karpers kunnen observeren. Ik had ontdekt waar de grotere vissen van het water zich gedurende de zomer ophielden, maar wat ik nog interessanter vond was dat ik ook wist waar hun winterholen waren. En juist in die periode wilde ik het Takkenwater bevissen. Ze krijgen namelijk een fantastisch mooie oranjebeige gloed over zich heen en die maakte vooral de spiegels met hun gevarieerde beschubbing van ongekende schoonheid. Ik kon niet wachten tot ik weer zou kunnen vissen, tot daar die wintersterfte was.

Het Takkenwater part 8

Na het graskarpergeweld weer eens een keer het Takkenwater opgezocht. Hierbij een paar foto’s.

Het Takkenwater part 7

Ik ben ze kwijt. Zoveel als ik er de vorige keren zag zwemmen, zo uitgestorven lijkt het nu. Slechts een karper zie ik zwemmen, ondanks mijn lange worsteling door de bossages.

Het Takkenwater part 6

Even een wandelingetje gemaakt langs het Takkenwater.

Het takkenwater part 5

Prachtig weer vandaag. Na een kwartiertje tussen de struiken en bomen lopen vind ik de eerste karper. Het troebele water bemoeilijkt mijn zoektocht, maar ik weet onderhand dat ze altijd in groepjes zwemmen: vind ik er één, dan zitten er meer. Dus voer ik tussen de overhangende en in het water hangende takken wat handjes kattenbrokken. Lang hoef ik niet op actie te wachten.

Het Takkenwater part 4

De weerspiegelingen op het water zijn schitterend

Het is al een paar dagen mooi weer. Er zal een dezer dagen wel gepaaid worden op sommige wateren. Morgen maar eens een bekende paaisloot bezoeken. Vandaag eerst hier maar eens kijken of ik de twee grote spiegels nog kan vinden.

Ik stap van het wandelpad af de struiken in, op weg naar de plek waar ik een paar dagen geleden nog de twee grote spiegels zag zwemmen. De weerspiegelingen op het water zijn onder de takken werkelijk schitterend. Het is nauwelijks te onderscheiden wat nou echt blad is en wat niet. Ik kan er eindeloos naar staren.

Het Takkenwater part 3

De beer is los. Het Takkenwater geeft steeds meer van zijn geheimen prijs. Nog nooit heb ik in dit deel van het water een karper zien zwemmen die ik groter schatte dan 25 pond, maar vandaag ben ik twee karpers tegen het lijf gelopen die de 35 pond wel zouden moeten halen. Beiden waren spiegels en ze bevonden zich in het gezelschap van drie mooie 20-plussers.  Eén van de drie stroopte het wateroppervlak af, terwijl de andere twee roerloos vlak voor de kant in de zon lagen. Het grote tweetal zwom helaas kort nadat ik ze vond de takkenjungle in, waar ik ze niet kon volgen. Maar ik weet genoeg…

Mooie 20-plussers

Het Takkenwater part 2

Ik houd van het voorjaar. Een grillig jaargetijde, maar daarom niet minder mooi. Grauwheid en koude maken hortend en stotend plaats voor meer warmte en leven. Juist nu is het belangrijk om te zien en niet te kijken. Er valt op het moment namelijk zoveel te zien.

Al sinds ik dit jaar de eerste karpers heb gespot heb ik de kriebels in mijn maag. Vooral op zonnige dagen moest ik gewoon naar het water. Ik zocht bevestiging, wilde leren.

Vandaag, na zes vruchtloze wandelingetjes, ontdek ik eindelijk de eerste karpers. De eerste vind ik onder wat overhangende takken. Een stukje verder zwemmen en happen er meer. Als duikboten ploegen ze door het wateroppervlak, happend naar insecten en waterleven. Ik voer een paar handjes kattenbrokken. Slechts eentje eet ervan, de rest mijdt ze om de een of andere reden.

Het Takkenwater

Vandaag gaan we met mijn neefje van bijna drie eendjes voeren . Dat doen we bij het Takkenwater, wat ook een van mijn favoriete plekken is om karpers te kijken. Terwijl de eenden en meerkoeten vechten om het door mijn vader en neefje gevoerde brood, loop ik een stukje weg. Ik duik de struiken in en loop zo zachtjes mogelijk langs het water. Een roodborst fluit en hupt driftig op een tak op en neer, alsof hij me ergens voor wil waarschuwen. Ik stop en op dat moment zie ik in mijn ooghoeken iets in het water bewegen. Een grote, donkere schim verplaatst zich langzaam door het water. Karper! De roodborst fluit weer, alsof hij me op de vis wil wijzen. Helaas verlies ik de vis al snel uit het oog. Ik fluister de roodborst een bedankje toe terwijl ik hem op mijn geheugenkaartje vastleg en voeg me weer bij mijn vader en neefje.