Going doggystyle

Voor het eerst in maanden hebben Peter en ik weer een mogelijkheid gevonden om samen te vissen. We kiezen een voor ons bekende stek uit en om onze vangkansen wat te vergroten, zal er twee dagen lang zo'n 300 gram Crushies en 15 millimeters te water gaan. De tweede voerdag wordt echter duidelijk dat we onze plannen moeten wijzigen wegens wegwerkzaamheden. We besluiten een paar honderd meter verderop te gaan zitten.

De Plompensloot; The Closure (+ filmpje)

Ik heb het veel te druk de laatste tijd en daarom laten de verslagen wat op zich wachten. Hier onder het verslag van afgelopen weekend.

Zaterdag heb ik met Tim, die ik tot dan alleen kende van het KCN-forum, de Plompensloot bevist. Het is duidelijk dat het najaar zijn intrede doet want de plompen zijn al flink aan het vergaan. Dat maakt het vissen weer een stuk eenvoudiger. Het was een gezellig dagje en Tim ving binnen drie kwartier zijn zo gewenste vis, welke tevens een nieuw PR voor hem betekende. ‘Mission accomplished’, maar voor mij niet helemaal. Het bleef namelijk bij die ene vis en dat was naar mijn mening te weinig na drie dagen voeren. De temperatuur van 27 graden, de zon en het nagenoeg windstille weer hielpen ook niet echt mee. ‘s Avonds sprak ik Peter en die had wel zin. ‘Morgen verwachten ze regen en weer wind, wat denk je ervan? Ik kan wel wat tijd vrij maken’. De afspraak was snel gemaakt.

De Plompensloot; Master B8 delivers!

De natuur is in de war: jonge eendjes, paddestoelen, vallend blad, relatief lage watertemperaturen, alles tegelijk en dat in augustus. Auke en ik hebben over drie dagen een dagsessietje gepland, maar het voorspelde weer doet ons twijfelen: zonnig, windkracht 3 en 26 graden. Als de voorspelling uitkomt is het geen pretje om aan de Plompensloot te zitten, dan brand je weg en liggen de vissen meestal stil aan de oppervlakte tussen de lelies en overhangende takken in. En struinen is met dat weer nog niet verstandig met mijn lichamelijke gesteldheid. Wel.. niet.. wel.. niet… Ik zal in ieder geval twee dagen 1,5 kilo van de zo succesvolle MasterB8-bollen voeren om wat aanbeten af te dwingen. Mochten we besluiten niet te gaan, dan is het een investering op langere termijn, want wat bollen voor de herkenning kunnen geen kwaad.

Mixed emotions at the Plompensloot

Het is 10.35 uur als ik bij de stek aan de Plompensloot aankom. De korte, tijdelijke windstilte is de voorbode van het verwachte herfstweer. Voorlopig zit ik nog even in een blauwe strook tussen de almaar dikker wordende bewolking. Het is zelfs warm in de zon. Voor ik opbouw loop ik nog even langs wat lelievelden en kijk of ik vis zie. De sloot puilt uit van de activiteit: spetterende witvis, jagende baars en futen, vechtende en duikende meerkoeten en op meerdere plaatsen zijn er belletjes te zien. Langs de kanten en tussen de lelies bulkt het van de watervlooien en kreeftjes. Hier moet ik mee concurreren? In de polder achter me door de waterspiegel brekende ruggen, roerende staarten, smakken en bruisplekken. Het is wel anders geweest de afgelopen tijd. Ik heb er vertrouwen in. Om de boel wat meer naar mijn hand te zetten heb ik gedurende twee dagen verspreid een kilootje Solutionboilies gevoerd. Daar waar ik mijn rigs gepland heb, heb ik iets geconcentreerder gevoerd, de rechter schuin naar rechts, aan de overkant tegen de overhangende takken, de linker schuin naar links, zeven meter uit mijn eigen kant, voor een lelieveld.

Gesprek aan de waterkant

Soms heb je van die gesprekken aan de waterkant waarvan je achteraf denkt: waar ging dit nou eigenlijk over? Zo ook vandaag. Ik zit langs de Plompensloot als er een auto over het fietspad komt aanrijden en achter me tot stilstand komt. De deur slaat hard dicht en de chauffeur stapt op me af. Ik heb geen zin in een gesprek.

Hard times

Het is iets na negenen als Auke en ik op weg zijn naar de Plompensloot. Auke is op jacht naar zijn eerste vis van het jaar en ik wil gewoon wat vangen na het verspelen van het monster twee dagen terug. Ik heb als doel gesteld samen vijf vissen te vangen, ambitieus, maar niet onmogelijk. Om onze kansen wat te vergroten heb ik de afgelopen drie dagen heel verspreid wat GLM & Spirulina-bolletjes rondgestrooid. We zien het wel zitten, ondanks de snel dalende luchtdruk en de koude wind.

Video: Searching for gold with Pineapple Gold

Ondanks missend beeldmateriaal door een niet helemaal lekker werkende camera heb ik toch nog een filmpje in elkaar kunnen zetten van de meest recente plompenslootsessie.

Searching for gold with Pineapple Gold

Mijn plan om zondag te gaan vissen was in het water gevallen, maar vandaag heb ik een paar uurtjes weten vrij te maken. Op naar de Plompensloot dus. 
 

09.20 uur. Het waait harder dan ik had verwacht en slechts een enkele zonnestraal wordt door de donkere bewolking doorgelaten. Dit keer heb ik voor een plek gekozen waar wat minder lelies staan. De rechter rig komt naast een lelieveld aan de overkant te liggen, niet meer dan twintig centimeter van het buitenste blad vandaan. Op de hairs zit vandaag een Pineapple Gold bol. Met de werppijp voer ik wat bollen bij langs de kant tegen de overhangende takkenbossen aan en in het lelieveld zelf. De linker hengel plaats ik twintig meter links van mij onder mijn eigen kant, tussen een groot en een klein lelieveld in, zo’n twee meter uit de kant. De lijn loopt in een scherpe hoek vanaf de hengeltop, opletten dus. Ook hier voer ik een twintigtal bollen bij.

Lekker zo die gaat

De Plompensloot; zelfde stek, nu met Auke, met wie ik al jaren een sessietje op de planning heb staan, maar welke door mijn almaar slechter wordende hart telkens vooruit geschoven moest worden. Vandaag dus ook weer een bijzondere dag, zoals er zoveel zijn de laatste tijd. We zullen vissen van 12.00 uur tot 17.30 uur.

Om 11.45 uur ligt alles op z’n plaats. Mijn rigs liggen weer aan de overkant tegen de overhangende takken. Auke heeft een rig net over de helft van de sloot geplaatst en de ander eveneens tegen de overhangende takken. De eigen kant laten we even voor wat het is, zodat we ook een beetje kunnen rondlopen.

Effe een vissie halen

Gisteren begon de onrust in mijn lijf toe te nemen. Alles zei me te gaan vissen. De weersvoorspelling deed er nog een schepje bovenop en ik ontkwam er niet meer aan mijn plannen voor vandaag bij te stellen.

Regen en onweer wordt er verwacht. Buienradar geeft me voorlopig een droge, zelfs zonnige ochtend. In de loop van de middag zal het gaan regenen. De Plompensloot doen? Ja, goede kans op een vis en ik kan eventueel snel weer weg zijn. Ik doe rustig aan en pluk mijn laatste restje van de van MTC gekregen Solutionbollen uit de vriezer. Ik heb er vertrouwen in, tot nu toe leveren ze goed vis op.

Het is 11.00 uur als ik aan het water arriveer. Twintig minuten later liggen beide rigs op hun plaats. De rechter aan de overkant. De rig kietelde de bladeren van de overhangende els voor hij in het water neerkam. De linker ligt voor mijn eigen kant, naast een plompenveld.

Back on track

Al ruim een week lang stond de afspraak met Wouter gepland; een gezellig dagje vissen met een goede kans op vis. Met die insteek viel Lac du vette af. Gelukkig bleef er nog genoeg water over. Na kort overleg viel de keuze op een brede poldersloot waar ik in het verleden veel heb gevist. Het is een prachtsloot met veel plompenvelden en overhangende struiken, berkjes en knotwilgen. De bodem is voornamelijk zacht, met een enkele hardere plek. Omdat de sloot via een langgerekt slotenstelsel verbonden is met groter water, kunnen we hier vissen verwachten tot in de 40 pond. Altijd leuk.