Kort karperoverzicht

De tijd gaat snel. De blogs met updates vliegen me om de oren en ik kan het niet bijhouden. Jammer, want het is vaak even een ontspanmomentje om de belevenissen van mede bloggers te lezen en bekijken. Zelf kom ik er ook niet zo vaak als ik zou willen aan toe om iets te plaatsen. Ik heb wat ideeën en projectjes lopen die winterkarpers moeten opleveren. Daar kijk ik naar uit. Er wordt tussendoor gesnoekt in 'verloren' uurtjes. Hier wat karpergerelateerd materiaal van de laatste tijd en en binnenkort.

Een stek met potentie. Ze komen er 's winters.

Project Winterkarper part 6

Trouw ben ik mijn voerplekje op het grote water blijven bezoeken. Bij het eerste bezoekmoment sinds deel 5, trof ik mijn boilies aan op de plek waar ik ze twee dagen eerder had achtergelaten. De meerkoeten hadden dus geen interesse in mijn bollen. Tevens versterkte dit mijn hoop dat er de vorige keer karpers op de plek waren geweest toen de boilies waren verdwenen.

Weer twee dagen later waren alle boilies verdwenen! Inwendig huppelde en sprong ik als een klein kind. Ik kreeg zo’n boost dat ik bijna een half uur in het water heb staan speuren in de ijzige wind en sneeuwval. Uiteindelijk vertrok ik met gevoelloze vingers en gezicht na weer zo’n 30 bollen gedumpt te hebben.

Project Winterkarper part 5

Wat betekent het als je zo’n twee dagen terug dertig boilies hebt gevoerd en je ziet er nu nog maar drie liggen? Meerkoeten? En waarom hebben die dan niet alles opgegeten? Of karpers? Konden die niet alles op? Of zouden het krabben zijn misschien? Daarvan zitten er hier ook genoeg.

Gedurende een half uurtje speur ik het water af. Geen teken van vis of krab. Overigens schat ik de kans erg klein in dat die laatste als dader aangewezen kan worden.

Zes meerkoeten en vier eenden dobberen al een tijdje om me heen. Ik moet een manier vinden om het watergevogelde weg te lokken van mijn voerplekje. Hulp wordt geboden door een man, zijn dochtertje en een zak brood. Zo vinden dertig nieuwe boilies ongestoord hun weg naar de bodem.

Project Winterkarper part 4

Zomaar, omdat ik er zin in heb. Wat boilies in een boterhamzakje, klaar om te water te gaan. Ik hoop op iets groots met vinnen, baarddraden en uitstulpbare bek.

Drie winters geleden stond ik op dezelfde plek als nu, genietend van het witte landschap in de knisperige kou. Het was windstil en bewolkt. Ik stond een beetje voor me uit te staren, tot mijn blik naar een grijsblauwe vlek in het water onder me werd getrokken. Heel langzaam bewoog deze zich voort. Karper. Destijds kon ik de grootte van de vis niet goed inschatten omdat ik niet wist hoe diep het water was, maar dat was van ondergeschikt belang geweest. Ik was een winterkarper van groot en openbaar water tegen het lijf gelopen!

Regelmatig ben ik nog teruggekeerd, maar nooit meer heb ik er in de winterperiode een vis zien zwemmen.

Project Winterkarper part 3

De voerplek

Derde controledag, plaats van handelen: de Parkvijver.

‘Een ondiep watertje, intredende winter, karpers en boilies’, zo begon het eerste deel over Project Winterkarper. Vanaf vandaag kan je daar de woorden meerkoet en eend aan toevoegen.

De afgelopen dagen constateerde ik gniffelend dat mijn voerboilies verdwenen waren. Geen watervogel leek mijn voeren opgemerkt te hebben, of anders, interesse te hebben, maar vandaag doken er dus eenden en meerkoeten op en rond mijn voerplek. Meteen wordt ook mijn tekortkoming blootgesteld: te weinig tijd om aan het water te vertoeven.

Gelukkig had ik er bij aanvang al niet al te veel van verwacht, maar toch is het jammer. Je zou zomaar iets ontdekken, da’s dan toch mooi meegenomen. En er is elke keer weer die spanning of ik iets zie. Voorlopig gaat de stekker uit Project Winterkarper; er ligt al ijs op sommige plekken en gezien de verwachtingen is de kans groot dat het water morgen helemaal dicht ligt. Een kansloze missie achteraf gezien, maar wordt vervolgd…

Project Winterkarper part 2

Tweede controledag, plaats van handelen: de Parkvijver.

De gevoerde boilies zijn verdwenen! En wat mooier is: er zwommen twee karpers dichtbij. Dat kan dus haast niet anders betekenen dat… toch?

Een lekkere kort-door-de-bocht-conclusie, maar ik houd hem vast voor het goede gevoel. Een handje groene en een handje bruine boilies gaan weer te water.

Zal dit projectje me straks iets vertellen over het gedrag van karpers in de winter in het algemeen? Waarschijnlijk niet heel veel. Ik ben van mening dat bijvoorbeeld de diepte van het water ook een rol speelt. In ondiep water zouden zon, luchttemperatuur en wind meer invloed op de vissen hebben dan in diep water van zeg maximaal 30 meter diep; er zijn teveel variabelen. Ik verwacht hooguit meer duidelijkheid te krijgen over het gedrag van karpers in soortgelijke wateren. Maar ach, ik ben met vissen bezig en wie weet wat het me oplevert?

Project Winterkarper

Een ondiep watertje, intredende winter, karpers en boilies. Ik was en ben nieuwsgierig en daarom wil ik het gewoon eens proberen. Ik weet een ondiep water met een plek waar onze gevinde vrienden ’s winters graag verblijven. Plaats van handelen is weliswaar slechts 30 cm. tot 50 cm. diep, maar dat lijkt de karpers niet te deren.

Het plan: Elke twee dagen twee soorten boilies voeren en kijken of ik de karpers gedurende de winter op het aas kan houden, en eventueel nog ontdekken welke van de twee soorten boilies de voorkeur geniet. Tevens hoop ik meer inzicht te krijgen in de relatie tussen weersomstandigheden en karperactiviteit. Een handicap is alleen dat ik niet vaker dan eens in de twee dagen aan het water kan zijn en dan ook nog eens voor maximaal een uur. Verdwenen boilies zullen dus de eerste indicatie zijn van geïnteresseerde karpers.

Gaat het wat opleveren of is het verloren tijd? Dat laatste kan nooit het geval zijn. We zullen zien.