De visser geconditioneerd? (winter) Observaties deel 2

Dit artikel is gepubliceerd in Karper 102

In het voorgaande deel gaf ik al aan dat er winst valt te behalen door het toepassen of aanpassen van meerdere kleinere dingen in je visserij. Deze ontdek je door naar jezelf als visser te kijken en door je kennis te vergroten van zoveel mogelijk factoren die van invloed zijn op jouw visserij. Dit geldt voor je materiaalkeuze, maar zeker ook voor je aanpak en kennis van de karper. Die kennis doe je vooral op door in de praktijk dingen uit te proberen, goed te observeren en te concluderen. Je zult dan bewuster bepaalde keuzes gaan maken en daarmee je efficiëntie en vertrouwen vergroten.

Bij het vergaren van praktijkkennis spelen mijn GoPro camera en een enkele keer mijn Waterwolf een belangrijke rol. De camera monteer ik op een lange stok of een uitschuifbare bankstick. Deze druk ik dan in de bodem of ik houd de stok vast in mijn hand. Mede door de camera’s in te zetten heb ik me onder meer een beter beeld kunnen vormen van diverse taludranden. Zo ontdekte ik bijvoorbeeld dat een taludrand, die ik vrij succesvol beviste, niet een min of meer rechte rand was waarna deze af liep, maar dat deze rand bestond uit een reeks aaneengesloten plateau’s die aan de buitenrand meer weg hadden van een gatenkaas. Bij het zien van deze gaten begreep ik ook meteen waarom ik soms even vast zat of waarom regelmatig kort na opnieuw inwerpen wél snel een aanbeet volgde. Waarschijnlijk lag mijn lood voor het opnieuw inwerpen aan de rand van zo’n gat en bungelde mijn haakaas eronder of hing zelfs alles in zo’n gat!

Op pad met de Harker

Al ruim een jaar proberen Harald, Wouter en ik af te spreken voor een gezamenlijk dagje vissen en eindelijk is het er van gekomen. Harald maakt ook deel uit van het Piet Vogel Rigsolutions team en we hebben al een paar jaar geweldige gesprekken over van alles in het leven, maar vooral over vissen natuurlijk. Vissen is bij deze veelvanger de hobby voorbij, meer een gepassioneerde levenswijze zonder de belangrijke dingen uit het oog te verliezen.

Wintervissen op karper do's & don'ts - Beet magazine

Dit artikel is verschenen in Beet magazine december 2016

In de winterperiode bergen veel karpervissers hun spullen tijdelijk op. Het is te koud en men krijgt te weinig actie of gaat liever met kunstaas aan de slag of schaatsen of blijft zelfs liever behaaglijk binnen zitten. Maar wat bezielt dan die enkeling om toch door te vissen en de koude te trotseren? Zij doorstaan de winterse elementen in de hoop één van die mooi gekleurde, levende ijsklompen in hun handen te kunnen houden, de uitbetaling van hun doorzetten. Vissen in een vaak ietwat mistroostige, maar tevens zo romantische sfeer. Het vangen van een winterkarper heeft gewoon iets extra’s.

Wintervissen do's & don'ts - Beet magazine

Een nieuw artikel van mijn hand in de december 2016 editie van Rovers/Beetmagazine waarin ik mijn visie op wintervissen op karper geef.

Met de neus in de boter?

Op de terugweg van een ziekenhuiscontrole stoppen we bij een tankstation. Terwijl mijn vader tankt, stap ik uit en loop naar een mooi ogend water. Omgeven door bomen en kreupelhout en mooie, twee tot drie meter brede rietkragen. Restanten van lelieveldjes zijn nog hier en daar te zien. Voor ik het weet heb ik de oever een dikke driehonderd meter gevolgd. Hoe diep zal het hier zijn? Ik pak een tak uit een houtwal en steek deze in het water. Een goede halve meter! Mijn telefoon trilt in mijn broekzak. Bericht van mijn vader: Waar ben je?

Ik loop terug, richting auto, waar mijn vader al bij het water op me staat te wachten. 'En, zit hier iets denk je?' Ondanks dat mijn vader zelf helemaal niets met vissen heeft, weet hij hoe ik in elkaar steek. De rietkraag in een hoek ziet er als een echte winterholding uit. Ik prik met de stok op de omgeknakte rietstengels en prik door het vaste deel heen. Er bevindt zich nog duidelijk minimaal dertig centimeter water onder de rieten. Als ze daar niet onder liggen...

Project Area 51 the Movie

Project Area 51. Voor de trouwe Boustails lezers klinkt dit project misschien nog wel bekend in de oren. Een project waar Rolf en ik jullie van op de hoogte hielden op Boustails en NatVlees. We hadden ons ten doel gesteld om vanaf oktober op verschillende wateren in totaal vijf twintigers en één dertiger te vangen.
De film van dit project liet even op zich wachten, maar eindelijk is ie daar dan!
Check it natuurlijk in HD!

    

Playground of the fool

Terwijl ik over het water tuur, zie ik hoe drijfijs door de snijdend koude wind wordt voortgestuwd. Ook op takken en basaltblokken heeft zich ijs gevormd. De vissen kunnen zich zomaar kilometers verderop ophouden en veel zwemmen doen ze nu niet. Zomaar ergens gaan zitten en inwerpen is niet aan mij besteed, dus doe ik wat in mijn ogen het verstandigst is: zoeken!

Kort in een dipje

Onrustig zit ik achter mijn laptop en druk de toetsen in rap tempo in. Woorden vormen samen een zin, die afgesloten wordt door een punt. Ik kijk naar buiten waar de zon schijnt. De mussen gaan tekeer alsof het voorjaar is. Enkele decimeters van mijn laptop staan twee soakpotjes van Korda. Handig vergietje - noem het een rekje - erin zodat de dip, soak of flavour kan intrekken terwijl het overschot onder in het potje wordt opgevangen. Even schudden en een nieuw laagje kan zich in en om de boilie vormen. En het werkt. In de ene liggen White Crab's in een 'Fishy Aminol' soak, de ander is gevuld met Monstercrab & Aminol pop-ups, die in het potje van een extra attractor worden voorzien, welke een andere werking heeft dan de Monstercrab & Aminol flavour.

Film: A january carp

Een koude, gure, maar zonnige dag in januari. Volgens mijn mobiele aanpak pak ik na een uur in om te verkassen naar het tweede, boogde stuk water om daar mijn rigs te droppen. Een appje van Rolf: 'Waar zit je? Ben in de buurt, kom ik even langs'
Rolf helemaal hier in de buurt? Na de routebeschrijving doorgegeven te hebben pak ik mijn spullen op en loop een goede driehonderd meter. Ik steek de steuntjes in de grond en laat een rig voor een rietkraag zakken. De ander komt naast een brede, overhangende tak te liggen. Van deze molen gaat de slip helemaal dicht.

Op jacht naar hoog rendement

In Dé Karperwereld nr. 98 is een artikel verschenen waarin ik vertel over mijn mobiele aanpak bij het wintervissen

Januari. Het uitblijven van een echte winter met sneeuw en ijs zorgt ervoor dat mijn snoekdriften tanende zijn en mijn gedachten zich weer meer en meer op karper richten. Dat ik de afgelopen tijd tijdens het snoeken geregeld karpers zie voorbijschuiven versterkt dit alleen maar. Een langdurige voerplek voor de winter heb ik niet opgebouwd, dus zal ik de karpers moeten zoeken. Omdat ik niet alleen maar instant met de pen wil vissen, maar ook met twee hengels op afstand, zal ik mijn aanpak hierop moeten afstemmen; licht bepakt, actief en flexibel vissen dus.

Stormkarpers!

Er raast een storm over Nederland. Op weg naar het water moet Wouter de auto continu bijsturen om hem op de weg te houden. Drie kwartier later draaien we de parkeerplaats op. Boomtakken klapperen luid tegen elkaar aan, de grond is bezaaid met afgeknapt en gespleten hout. We laden alles op de kar en lopen naar de eerste plek. Best link nog zo onder de bomen! Onze aanpak voor de komende tijd hebben we al eerder deze week vastgesteld. Instant vissen, max 1,5 uur per plek, waarvan minimaal een uur netto vistijd; de tijd dus dat onze rigs in het water liggen. De resterende dertig minuten dienen voor opruimen / neerzetten spullen en verkassen naar de volgende plek.

Winterse schoonheden

De laatste jaren greep ik 's winters veelal naar de snoekstokken en witvishengels om aasvissen te vangen. Een leuke, welkome afwisseling en vooral bij het witvissen bleek het belang van een juiste aanpak en de te bevissen diepte om écht succesvol te zijn. Deze winter echter, was mijn snoekmanie van niet al te lange duur. Om 'into het snoeken' te komen en vervolgens te blijven, heb ik koude nodig. Winterse taferelen zoals sneeuw, ijs, pijnlijke vingers en een druipneus. Hoopvol, maar zelfverzekerd begon ik met vismaten Rolf en Wouter aan een, wat zou moeten worden, snoekseizoen als nooit tevoren. De aanpak van afgelopen winter mondde in een schandalige hoeveelheid gevangen rovers uit, dus dat zou wel goed moeten komen. En ook nu vingen we weer veel rovers, van klein tot groot. De winter gaf echter niet thuis. Een aantal maal zag ik karper voorbij zwemmen terwijl ik mijn kunstaasje binnendraaide of naar de doodaasdobber keek. Dat gaat op den duur dan toch echt knagen. Geen échte winter en ook nog eens karpers zien zwemmen. De snoekstokken werden dus steeds vaker voor karperhengels ingeruild.

Een eerste wintersessie

Het was alweer even geleden dat Rolf en ik gezamenlijk met hengels aan het water waren. Vandaag doet zich weer een mogelijkheid voor en dat biedt tevens de gelegenheid om de nieuwe King Prawn boilie van ons beider aassponsor bij winterse watertemperaturen in te zetten. De watertemperatuur is namelijk onder de 10 graden gedoken en dan spreek je wat mij betreft over wintervissen. Niet of het sneeuwt of vriest boven water. Om het onszelf iets gemakkelijker te maken, hebben we ditmaal niet voor het grote water gekozen en heb ik twee dagen geleden een halve kilo verspreid gevoerd op alle interessante plekken in een gebied van 100x150 meter. De halve kilo zou net genoeg moeten zijn om het voer te herkennen en de vissen te activeren, tenminste, dat is onze theorie.

Film 'IJskoude karpers onder de hengeltop 2'

Onderlijn 8 cm. lang, soepel met stukje Crushie en
1/3 gay-pink pop up als aas.

Het serietje 'IJskoude karpers onder de hengeltop' is afgelopen, want op het moment dat de watertemperatuur de 8 graden passeerde, ging het 'ijskoude' wat mij betreft niet meer op.
Het was hard werken om karpers in de koude omstandigheden te vinden. Omdat het watersysteem niet altijd even helder was, maar vooral ook omdat het zo gigantisch groot is.

Uiteindelijk waren er toch een paar plekken waar ze bij momenten bleken te komen. Ik zeg expres 'momenten' want het waren echt momentopnamen.
Soms was alleen kijken genoeg, een enkele keer viste ik. En in dat laatste geval had ik een paar keer pech doordat een vis dan het brokje naast mijn haakaas pakte. Ik zag echte grootwaterberen boven mijn voer hangen zonder te azen. En toen ik eindelijk zo'n beer haakte, gooide een sloeplul roet in het eten. Gelukkig kwamen er wel een aantal andere vissen op de kant, waar onder Witlip.

IJskoude karpers onder de hengeltop 3; Witlip

Witlip tijdens onze 2e ontmoeting

Witlip, deze lange schub zwom afgelopen winter vijf eerdere keren voor de lens van mijn camera's, soms zo dichtbij dat ik hem had kunnen aanraken. Hij bleek een 'loner'. Eén maal zwom ie in gezelschap van twee andere vissen, maar verder telkens alleen. En nu, na meerdere malen gemazzeld te hebben door steeds een brokje naast die met mijn haak te pakken, is ie de Sjaak. Witlip hangt in mijn handen terwijl Rolf de camera's hanteert.

De Sloeplul

De weersvoorspelling is uitgekomen! De zon straalt als niet eerder dit jaar en het is zowaar aangenaam. Zoals gepland zit ik om 11.30 uur op mijn fiets voor een rondje karpers zoeken.

Het eerste stuk water lijkt uitgestorven en als ik wat Crushies en 15 mm-boilies voer verschijnen er uit alle hoeken en gaten meerkoeten en eenden. Kansloos dus.
Bij de volgende plek aangekomen zoek ik dekking achter wat struiken. De lichtstralen die door de bomen en struiken breken bereiken de bodem. Een paar meter uit de kant ontwaar ik een stofwolk. Als dan ook nog eens een torpedoschub voor mijn voeten opduikt weet ik genoeg.

IJskoude karpers onder de hengeltop 2 incl. film

Sneeuw boven water, azende karpers onder water

Het feit dat mijn tripjes langs het water zich beginnen uit te betalen zorgt ervoor dat ik merkbaar fanatieker word. Ik besluit mijn zoekgebied wat verder uit te breiden, maar me wel op de grote watersystemen te blijven concentreren. Twee trips weet ik geen karper te spotten, wel voer ik op elke plek waar ik tot nu toe vis heb gezien een handje Crushies en 15 mm bollen. Niet alleen voor het gevoel, maar ook om te zien of er iets is langsgekomen.

IJskoud voeren!

Tijdens het verkennen van stekken met Wouter voor het vervolg van Carp and the City vonden we nog wat tijd voor een omweg. Zo kon er nog even gevoerd worden. Onder werkelijk Siberische omstandigheden werd op de ene plek drie handjes bollen te water gelaten, op de andere drie handjes Crushies. Hierbij wat foto's van het voeren.

IJskoude karpers onder de hengeltop 1

En wéér sneeuwt het! Fietsers en wandelaars passeren achter me diep weggedoken in hun jassen als ik dit keer de struiken in stap. Ik ben nu een dik uur aan het speuren en heb ondertussen vele kilometers langs het water afgelegd, maar nog nergens enig teken van karper. Het is ook niet elke keer raak, maar als ik er dan eindelijk een paar vind, is de voldoening zo groot dat alle inspanningen zijn vergeten.

Winterkarper gevonden!

Met polarisatielens en standje nightshot

De afgelopen periode heb ik meermaals rondjes langs diverse wateren gereden. Nu het water op veel plekken vrij helder is kan ik goed zien hoe de stekken er onder water bij liggen. Wat ik hierbij al een paar jaar als hulpmiddel inzet is mijn GoPro cameraatje. Hiermee kan ik nét even meer details zien dan boven water. Het lijkt misschien wat omslachtig, maar het heeft me sinds mijn gebruik ervan weldegelijk meer kennis opgeleverd.