Project Winterkarper part 6

Trouw ben ik mijn voerplekje op het grote water blijven bezoeken. Bij het eerste bezoekmoment sinds deel 5, trof ik mijn boilies aan op de plek waar ik ze twee dagen eerder had achtergelaten. De meerkoeten hadden dus geen interesse in mijn bollen. Tevens versterkte dit mijn hoop dat er de vorige keer karpers op de plek waren geweest toen de boilies waren verdwenen.

Weer twee dagen later waren alle boilies verdwenen! Inwendig huppelde en sprong ik als een klein kind. Ik kreeg zo’n boost dat ik bijna een half uur in het water heb staan speuren in de ijzige wind en sneeuwval. Uiteindelijk vertrok ik met gevoelloze vingers en gezicht na weer zo’n 30 bollen gedumpt te hebben.

Project Winterkarper part 5

Wat betekent het als je zo’n twee dagen terug dertig boilies hebt gevoerd en je ziet er nu nog maar drie liggen? Meerkoeten? En waarom hebben die dan niet alles opgegeten? Of karpers? Konden die niet alles op? Of zouden het krabben zijn misschien? Daarvan zitten er hier ook genoeg.

Gedurende een half uurtje speur ik het water af. Geen teken van vis of krab. Overigens schat ik de kans erg klein in dat die laatste als dader aangewezen kan worden.

Zes meerkoeten en vier eenden dobberen al een tijdje om me heen. Ik moet een manier vinden om het watergevogelde weg te lokken van mijn voerplekje. Hulp wordt geboden door een man, zijn dochtertje en een zak brood. Zo vinden dertig nieuwe boilies ongestoord hun weg naar de bodem.