Brokken maken aan de oppervlakte

Na een zinderend hete periode is het buiten eindelijk wat beter te verdragen, voor mij in ieder geval, ik heb het niet zo op die hoge temperaturen. Er 'moet' dus gevist worden. In de voorgaande dagen heb ik in de avonduren wat stukken langs diverse wateren gefietst. Overal trof ik karpers aan de oppervlakte aan, maar echt actief gedroegen ze zich niet. Ik heb wel wat trucjes achter de hand en vaak is geduld opbrengen daarbij de sleutel.

Filmserie Boustails' Stalkingtales part 3

Het derde deel van Boustails' Stalkingtales is er. Afvallend blad, dalende lucht- en watertemperaturen, geuren van rottend blad en paddenstoelen; herfst dus. Als ik langs het Reigersdomein loop, merk ik een deining onder wat bladeren op het water op. Als vanzelf houd ik mijn pas in en speur het water af. Een happende karper tussen wat samengedreven bladeren, verderop een schim. Ze zitten hoog! 'Mooi' en ik loop door. In mijn hoofd vormt zich onderhand en eerlijk onbedoeld een plannetje. Vissen lag namelijk niet in de planning. Een half uur later ben ik thuis en pak mijn hengel, schepnet, struinmatje en struindoosje. Als ik een zakje aas uit een emmer pak valt mijn oog op een opengebroken zak Zig iT, zig-mix. Die kan wel eens van pas komen!

Blitzsessie penvissen

Zo'n drie keer per jaar komt mijn oom uit Denemarken over en dat betekent barbecue bij mijn ouders, ongeacht de weersomstandigheden. Mijn oom is een bikkel, vind vooral hijzelf, en volgens eigen zeggen stamt hij af van de Vikingen. Voor het gemak vergeet hij even dat hij Nederlandse ouders heeft, in Engeland is geboren en nu onderhand veertig jaar in Denemarken woont. Hij voelt zich Deens, dus een Viking. In Denemarken is alles beter vind hij: beter eten, een echte-mannen-klimaat, minder dichtbevolkt, dus meer natuur en vooral meer lekkere 'hapjes', een vrije vertaling voor vrouwen.

Final days of het Reigersdomein

Onlangs bereikte mij het bericht dat het Reigersdomein zal verdwijnen ten behoeve van luxe woningen. Ter compensatie zal er echter wel een nieuwe sloot met groenstrook worden aangelegd. 't Is in ieder geval iets. Na de tekeningen in de folder bestudeerd te hebben, kan ik niet anders dan concluderen dat de groenstrook met bijbehorende sloot dient om de nieuwe wijk van ongewenste bezoekers af te schermen. Weer een leuk winterwatertje verdwenen...

Op zoek in het Reigersdomein

Het weer doet zijn werk. Mijn visserscellen worden door iets gestegen temperaturen en zonneschijn geactiveerd. Ik moet nog even geduld opbrengen voor ik weer mag vissen, maar ik kan wel op zoek. In anderhalve week heb ik alleen een snoek van formaat haring en een brasem zien zwemmen, van karpers geen spoor.

Vandaag ben ik weer eens een kijkje in het Reigersdomein gaan nemen. Daar maken reigers vanaf hun nesten voortdurend hun aanwezigheid kenbaar met gekrijs en vleugelklappen. Het lijkt erop dat alle nesten weer bezet zijn. Een rondje lopen om het water leert me dat het onderwaterleven hier nog steeds op een zeer laag pitje staat. Het is nog vroeg in het jaar, maar ik had toch wel verwacht iets te zien in een van de ondiepe hoeken waar de zon op staat. Opvallend is de relatief donkere kleur van het water. Dat heb ik op meerdere wateren al geconstateerd. Ook Rolf meldde dit verschijnsel onlangs al. Waar zou het aan liggen?

Het water in de buurt van de duiker is redelijk helder, maar ook hier is geen vis te bespeuren.

Volgende keer ook weer eens m’n thermometer meenemen, misschien maakt dat me iets wijzer. De lente zit in de lucht en de eerste kuikentjes zwemmen al rond, dus heel lang kan het niet meer duren voor de karpers actiever worden.

De komende dagen staat groot water weer op de planning. 

Eerste kuikentjes



Project Winterkarper part 6

Trouw ben ik mijn voerplekje op het grote water blijven bezoeken. Bij het eerste bezoekmoment sinds deel 5, trof ik mijn boilies aan op de plek waar ik ze twee dagen eerder had achtergelaten. De meerkoeten hadden dus geen interesse in mijn bollen. Tevens versterkte dit mijn hoop dat er de vorige keer karpers op de plek waren geweest toen de boilies waren verdwenen.

Weer twee dagen later waren alle boilies verdwenen! Inwendig huppelde en sprong ik als een klein kind. Ik kreeg zo’n boost dat ik bijna een half uur in het water heb staan speuren in de ijzige wind en sneeuwval. Uiteindelijk vertrok ik met gevoelloze vingers en gezicht na weer zo’n 30 bollen gedumpt te hebben.

Meer verrassingen in het Reigersdomein

Ik ben terug in het Reigersdomein. De meeste dode karpers zijn geruimd door de gemeente. Als ik weer bij het slootje aankom is er geen spoor te bekennen van het vijftal dat er twee dagen geleden zwom. De buis aan de parkkant braakt grijsbruin water uit en kleurt het parkwater in de directe omgeving. Donkere schimmen glijden door het gekleurde water. Karpers! Zeker dertig tel ik er. Een langgerekte schub verdwijnt in de buis, gevolgd door een klein spiegeltje met zeer herkenbaar schubbenpatroon.

Verrassing in het Reigersdomein

Het is het begin van de middag als ik door een park bij mij in de buurt wandel. Ik noem dit het Reigersdomein vanwege de grote kolonie reigers die hier nestelt. Ook hier hebben veel karpers het loodje gelegd. De plek waar veel karpers elk jaar overwinteren ligt bezaaid met dode karpers. Waarom ze altijd juist op deze plek overwinteren is me altijd een raadsel geweest. Er staan wat plukken riet, maar verder is het zo ongeveer de ondiepste plek van heel het water. Ook ligt de plek het grootste deel van de dag in de schaduw en er is geen warmtebron of iets dergelijks aanwezig.